« Farklı bir model geliştirilebilir miydi? Üretime odaklı sanayi şehirleri gerçekten insan dostu, yaşam dolu olabilir miydi? Binalar arasında sıkışmak durumunda kalan hayatlar koyu renklere bürünmek zorunda mıydı? »

« Filozoflar haz, amaç duygusu ve içsel denge gibi kavramları tanımlamakla kalmamış, bunların insan yaşamındaki karşılıklarını da tartışarak düşünceyi pratik bir zemine taşımaya çalışmıştır. »

¡Ni Una Màs! belgeselinin yönetmeni Julia Hollander ile söyleşi.

Utah’tan Boulder’a taşınan Sundance’in güncel konumuna dair bir muhasebe.

İslam ile İslam öncesi Arap inançları arasındaki bazı süreklilikler üzerine.

« Algımızı neye verirsek gerçeklik orada kurulur. […] Aynı odada bulunan iki kişi bile aynı gerçekliği yaşamaz. Derin dinledikçe yaşanan olasılıklar artar ve verimli ihtimalleri görme şansımız da aynı ölçüde çoğalır. »

Serdar Kökçeoğlu’nun Pil adlı kitabı ile belgeselcilik pratiği arasında mekik dokuyan bir söyleşinin ikinci kısmı.

Türk sineması bağlamında kültleşmiş bir B filmin, Korkusuz Korkak’ın tarihsel olduğu kadar sosyolojik bir tahlili.

« Bakkal dükkânının sadece bir ticarethane olmadığı, oranın aynı zamanda bir şahsiyet alanı olduğuna inanan bir adam için indirilenin basitçe bir kepenk olduğunu düşünemezdim. İlgimi çeken de buydu. »

Günümüzde politik imajın limiti, politikanın yegâne nesnesi olan yeryüzüne hâkim imaj olarak dikey imajdır. Dikey imajlar bir temsil ya da bir model olarak değil, bir güç, bir erk, bir kuvvet ifadesi olarak var olup iş görür.

« İnsan Galler’e geldiğini tabelalardaki ardı ardına dizilen sessiz harflerden anlıyor. […] Galler’in en güzel simgesi bayrağı. Nasıl güzel olmasın, bayrakta kırmızı bir ejderha var, ortaçağdan kalmış gibi bir figür. Tutucu ve aynı zamanda hayalci oldukları muhakkak. »

« Dostluk yalnızca benzer insanların bir araya gelmesi değil. Hatta gerçek dostluk çoğu zaman farklılıkların varlığına rağmen ayakta kalabilen ilişkilerde kendini gösteriyor. »

« [H]ep tutkalımız oldu müzik bizim. Emin Dede’yi dinledik, Halil Dikmen’i anladık, Turgut Hoca’dan kalan Hamparsumlu deftere dokunmaya kıyamadık. Ona bakarken içim titredi benim hep… »

Hera Büyüktaşcıyan’ın Nilüfer Şaşmazer’in küratörlüğünde Arter’de gerçekleşen Hayalet Kuartet adlı sergisi, geçmişin şehirde bıraktığı yankıları dinlemeye yönelen bir sergi.

“Tasarladığı her afişte beklentileri bozarak bakışımızı değişime zorlayan” Zafer Lehimler’in afişleri ve tasarıma yaklaşımı üzerine.

Saadet Türköz’ün sanatı, insan sesinin söz ile ses arasında gidip geldiği, ne biri ne de diğeri olduğu, iki ucu kavuşturan ve onlar arasında hareket eden, doğaçlamalarla var olan bir sanat.

« Böyle bakınca başka türlü bakamazsın. Başka türlü bakamayınca başka türlü yaşayamazsın. Yaşamak sandığımız kadar içeriden değil, çoğu zaman dışarıdan öğrenilen bir ritimdir. Ritmi kim kurarsa, gerçeğin sınırlarını da o çizer. Karga ritim sever. »

« Sanat kurumu eleştirel olabilir, kapsayıcı olabilir, kolektif olabilir,
ama bu özellikler, içinde işlediği daha geniş yönetim ve finansal çerçeve
değişmeden kalıcı bir dönüşüm
üretmez. »

« İlk kez bulunduğum bir yer değil, defalarca görüp zihnimde tekrar ettiğim bir sahnenin içindeyim. Eskiden hatırlamak, yaşanmış bir şeyin izini sürmekti. Bugün ise çoğu zaman maruz kalınmış görüntülerin birikimi. »

Fırat Özeler’in 2023 yapımı belgesel filmi Kavur, ilkin Ömer Kavur’a ve hayatına dairmiş gibi dursa da, aslında onun anısına, bir yandan da bu anıyla özdeşleştiği kadarıyla insan olma deneyimine dair bir film. Bir melez film.

« İbret ve hayret duygularıyla birlikte işleyen bu hikâyede okur ürperiyor ama aynı zamanda düşünüyor: Dünyanın bilinen düzeni, insanın olağan yerleşikliği ne kadar sağlam? Bir hovarda neden kurda dönüşür ve neden bu soruyu sormak gerekiyor? »

Sanata duyulan tutkuyu merkezine almakla birlikte, sanatı ekonomik ilişkilerden ayrı bir yerde konumlandırmayan bir filme dair.

Hâlâ küresel dünyanın finans ve iş merkezi ve başkentlerin başkenti olan bir kente dair dünden bugüne uzanan, tarihsel ve eleştirel bir düşünce silsilesi.

« Bu kültür aynı taşı hamamda da musallada da kullanmış. Aynı mermer hem arınmaya hem de vedaya eşlik ediyor. Taş kalıyor, insan gidiyor. »

« Her şey iç içe geçmiş bir ağın parçası. Ve biz de bu ağın parçasıyız.
Bizden ayrı bir doğa ya da doğadan ayrı bir biz diye bir şey yok. »

Krzysztof Kieślowski’nin 1991 yapımı kült filmi The Double Life of Véronique, karakterlerin birbirine somut eylemleriyle değil, ruhları arasındaki bağ üzerinden etki ettiği bir film.

Entropinin mimarisine hizmet eden anıtlar üzerine.

Serdar Kökçeoğlu’nun Pil adlı kitabı ile belgeselcilik pratiği arasında mekik dokuyan etraflı bir söyleşinin ilk kısmı.

« Rüyam dedi ki bu ak sakallı bol rüzgârlı adam sana iyi gelecek, canını yakacak belki bazen ama kalbindeki derin yarıkları tamir edip de sana kendinle ilgili paha biçilmez bir miras bırakacak giderken. »

Özellikle akıllı telefon kullanıcılarını hedefleyen dikey formatlı mikro dramalar Çin’den dünyanın pek çok ülkesine hızla yayılmış durumda.

Romanlarını araştırmalarından değil yaşadıklarından damıtan, olağandışı bir gerçekçi edebiyatçı olarak Orhan Kemal aynı vasıfla bir yeraltı yazarı olarak da sınıflandırılabilir mi?

« Dünyada evsizlik hissinin giderek arttığını gördüm. Sadece göçmenler, mülteciler ve sığınmacılar değil bizler de ahlaki, siyasi ve ruhsal olarak evsiz hâle geliyoruz. »

Hâle Albayrak’ın küratörlüğünü üstlendiği Okunamayan, okunabilir ile okunamaz bulunanın arasındaki eşikte konumlanan, yeni bir okunsallığın olduğu kadar yeni bir yazınsallığın arayışında olan bir sergi.

« [B]azen mimarlığın en güçlü hamlesi, topografyanın zaten söylediği şeyi bastırmak değil ona kulak vermektir. »

Britanya Festivali, Jane Drew ve Maxwell Fry’ın mimarlığı, South Bank’in kamusal yapıları, Tropik Modernizm, Afrika uygarlıkları, köle ticareti ve
hak yemek üzerine.

« Şehre gecenin çöktüğünü sayısız
defa görmüştü ama karanlığın çöktüğüne ilk defa şahit oldu. Şehirde kendini yalnız hissettiği nice zaman olmuştu ama bir şehrin yalnızlığına
ilk defa tanıklık etti. »

« Geçici programın kalıcılığı devletin inadı değildir yalnızca; insanın alışkanlığa razı oluşudur. Geçici denen şey, bir gün biteceği için değil, bittiğinde geride bir beden bıraktığı için kalıcıdır. Tıpkı kabuk gibi: Atılır, süpürülür, kaybolur… »

« Emily’nin bireysel iradesi yok;
kendine has hatalar yapması ya da kişisel zaferlere ulaşması imkânsız.
O kadar ki Emily bir insan değil, istatistiksel bir veri. Emily’yi kendi kaderinden korumak imkânsız. »

Hera Büyüktaşcıyan’ın Nilüfer Şaşmazer’in küratörlüğünü yaptığı Hayalet Kuartet sergisi madde ile malzemeyi iç içe geçiren, ikisi arasında bir bütünlük oluşturan bir sergi.

Sundance’deki çeşitli programlardan Sundance Collab’e uzanan bir tarihçe.

« İşte benim ilk gerçek evim; kendimi
ait hissedebildiğim, dünya dışı dünyalara açılan ilk kapı; tümüyle yalnız kalabildiğim ilk huzurlu mekân; sırtımı yaslayabildiğim güvenli ilk dayanak. »

All Her Fault, özgürleşmeye dair gibi gözükmesine karşın bir suç döngüsünü devam ettirmek üzerinden tasarlanmış bir anlatıya sahip.

Gus Van Sant’ın 2003 yapımı kült filmi Elephant, yönetmenin filmografisinde Gerry’yle birlikte ayrıksı bir noktada konumlanan, belki de Van Sant’ın üretmiş olduğu filmler içinde hem stilistik hem de içerik açısından en uç iş.