Kurt Heilbronn’a utana sıkıla sorulan “Anne ve babanızdan kalan bir doküman, fotoğraf albümü, not defteri gibi kişisel bir belgeye ulaşma ihtimalimiz olur mu?” sorusu ve sonrasında yapılan görüşmelerle açılan kapılar üzerine.

« …günü güne bağlamakta zorlandığın zamanları da aşmıştın, Neufert sayfalarını çevirmekten yorulduğun dönemeçleri de. Fakat bugün içinde yüzdüğün kesif anlamsızlığın ötesine geçemiyordun işte. İtekliyordun hayatı. Sen bir mimardın ve akrabaların... »

Mimarlık ürünlerinin artık sadece parçaları mı korunacak? Bir zamanlar “kentsel anıt” sayılan Welbeck Caddesi Otoparkı’nın yıkım kararına ilişkin düşünceler.

Devletlerin borçla para üretmediği ve geleceğin çalınmadığı bir dünya olası.

« Hayatla ilişkimiz bir anlamda dalgaların okyanusla ilişkisi gibi.
Her birimiz şahsımıza özgü farklı birer dalgayız, evet, fakat her dalga aslında aynı zamanda tek bir okyanusun
farklı ifadeleri. »

« Eğer ki hikâyesi olan filmler varsa bu, hikâyenin bir bahane olmasındandır. Hikâye, yeni bir hareket ve/veya
zaman duyarlılığı öne sürmek için
bir bahanedir. Ve ne yazık ki,
istismar edilmiş bir bahanedir. »

« İzmir’in sanal LA azınlığına mensup… …ritmiyle Kordon’un rüzgârlı günlerindeki dalgalarını andıran
yeni bir rap’çi. »

Cuarón’un amacı belki de “Her birimizi kendi geçmişimize götürmek, o geçmişle filmdekini kıyaslatmak, o zaman ne yapıyordum ve gerçeğin hangi parçasına bakıyordum diye düşündürmek.”

Şehirde, etrafında dolanan tuhaflık ve sıradanlıkları Babylon’la ilişkilendirerek değerlendirmeye çalışan yazar, artık gündüz ile gecenin karşıtlığının sınırında her iki tarafa da geçmeyi planlıyor.

« Çıkmanın zor olduğu bir döngünün içindeyiz; dünyayı yok ettik, ediyoruz. […] Umut veren hikâyelere ihtiyacımız var; onların içine katılmaya, konuşmaya, paylaşmaya ihtiyacımız var. »

Aynı anda hem çok fakir hem de çok zengin görünen, savaşın izlerini taşıyan, hüzünlü, bir o kadar da tanıdık bir şehir.

Herkes elinde avucunda ne varsa, kiralamanın derdinde. Yapıların içerisinde fırtınalar kopuyor.
Airbnb’nin şehirler üzerindeki
etkisini bir tür soylulaştırma olarak
ele almak gerekiyor.

Charmed’ın üç ana karakterinin giysileri, sadece kişilikleriyle değil, temsil ettikleri şeylerle de örtüşüyor.

« Koleksiyondan bir kitap seç.
Herhangi bir kitap. Bugünün eşlikçisi o kitap. Ne yaparsan yap, yanında olsun. Ya görüş alanında tut ya da mümkün olduğunca fiziksel temasa geç. »

Öfke, anksiyete, yabancılaşma… Sabit gelir ve sosyal güvenlik sağlamayan sektörler neden tüm olumsuzluklarına rağmen hızla büyüyor?

Farklı seslerin ortak bir terminolojiyle fikir geliştirmelerine olanak tanıyan; yurttaşları, sivil toplum kuruluşlarını ve tasarım profesyonellerini bir araya gelerek şehirlerini tasarlamaya davet eden bir eylem çağrısı olarak oyun.

« Şiirin öldüğü ya da çağın ruhuna
uygun olmayan bir sanat olduğu iddiasını seslendirme cesareti gösteren de pek yok etrafta. Ortada doğru dürüst bir iddia, argüman, beyanat yok. Şiirin hayaleti var. »

« Bir sürüngen hayvan gibi sinsi sinsi yürüyüşüyle dünyayı istilası altına alan plastik… kötü niyetli bir düşman. »

İçindeki boşluk, merdivenli bahçeye dönüştürülmüş bir yapı üzerine.

Maket yapma motivasyonu, bilinmeyen ama sezilen bir şeyle karşılaşma isteğinden kaynaklanıyor muhtemelen. Herhangi bir tasarıma ait ilk düşüncelere, en az bir uzaylı kadar yabancı olduğumuz söylenebilir.

Tom Clancy’s Jack Ryan’ın konusu küresel terör. Ancak “Ortadoğuluların hepsi kötü değildir” ve “şiddet şiddet doğurur” mesajı vermeye çalışmasına karşın Jack Ryan girdiği mayın tarlasından hasarsız çıkamamış.

Epik bir fedakârlık ve zekâyla yoğrulmuş olduğu varsayılan gizli ajanlar neden gerçekte böyle değiller? Nedir eksikleri; neden gerçekten kahraman değiller? James Bond ile Steve Jobs ya da Bill Gates arasında nasıl bir benzerlik var?

« Oy çokluğuyla ‘Kiriş’ adı verilen bir uygulamaya karar verildi… kışın akşam saat 6–8 arasında, yazın 8–10 arasında herkesin özgürce davranacağı bir uygulamaydı. Tek kuralı vardı, kendine yapılmasını istemediğin bir şeyi başkasına yapmamaktı. »

Bağımsızlık, modernlik, mekân ve zaman üzerinde hakimiyet, güç, devinim,
sürüş hazzı, başarı… Bu kavramlar, otomobile sahip olan insan açısından
bir kazanımı ifade etmekle kalmaz, toplumsal hayatın zihinsel temsili içinde otomobile yeni bir rol daha biçer.

Gerçeküstü ve minimal grafikleri, komik hikâye anlatımı ve sevimliliğinin içine yerleştirebildiği ciddi mevzularıyla ilgiye değer kısa bir oyun. Piku ile tek veya Niku’nun da katılımıyla çok oyunculu olarak ailece oynanabilir.

Birçok farklı STK günün acil konularına derin bir perspektif sunabilecek araştırmalar yürütüyor. Sayman ve Şimşek’in kitabı birçok farklı yayına örnek olabilecek nitelikte ama denkleminde bir eksik var.

İstanbul Müftülüğü’ne devredilen İstanbul Üniversitesi Botanik Enstitüsü arazisi ve Alfred Heilbronn Botanik Bahçesi’ni merkeze alan araştırmayla ilişkilenen mekânlar üzerine bir dizi.

« Bu çok yeni bir durak, tarihte kırılma. İnsan, insan olmak için doğdu,
doğanın uzantısında bir duygunluğu filizlendirmek için. Kuşun uçması gibi, Homo sapiens’e de hediyesi verilmişti, hissetmek, makine bunu
kurutup geçti. »

« Bugün, mimarlık alanı özelinde eleştiriye ‘tuhaf’ bir hâller oluyor. Başlığı ile tehlikeye (yani, yoğun eleştiriye) karşı bir uyarıyı çağrıştırsa da bu metin, eleştiriye karşı mimarları uyarmak peşinde değil. »