« Buraya o kişileri, o renkleri,
nesneleri, ağaçları, çiçekleri kaydedeceğim tek tek. Hafızamdaki çekmecelerden hangisi önce çıkmak isterse ona öncelik tanıyarak. »

« Popüler kültür bağlamı sevmez. Bağlam sorumluluk getirir. Oysa kesit özgürdür. Kesit herkesindir; kimseye ait değildir. Birinin kendini anlatmasına zemin hazırlayan araçtır. »

« Bir şeye sahip olmak ya da olmamak üzerinden dolaşıma giren sosyal ölçü birimleri flörte, arkadaşlığa, aşka, diyaloglara, yani samimi duygularla sahnede olduğumuz ilişkilenme hâllerine kadar sızmış durumda. »

« [İ]zleyiciler, farklı kültürel referanslarla aynı kareleri kullanırken benzer hisleri yansıtıyor. »

« İçine daldığım evren, herhangi bir zaman ve yerde, başlangıç ya da sonu dikkate almadan, rastlantısal bir yerden içine … dalınıp okunabilecek bir örgü. »

« İki şehir birbirinden daha farklı olamazdı. Bununla birlikte, her ikisi de Jean-Louis’yi her zaman baştan çıkaracak bir vahşet ve incelik karışımına sahipti. »

Uzaktan yürütülen savaş, savaş olgusunun özünde yer alan uzakları görme mantığının nihayetine erişidir.

« Gölgeler uzuyor ve küçük bir anın içinde kayboluyorum. Saat ve kalem bana hayatın özen isteyen yanını hatırlatıyor. »

The Missouri Breaks’in tuhaflığı, Chinatown’ın önemi ve farkı, Yeni Hollywood döneminde Al Pacino, Robert Alman’ın That Cold Day in the Park’ı ve Vietnam ile Yeni Hollywood arasındaki ilişki üzerine notlar.

Hawaii: Okyanusları Geçen Krallık, Susuzluk: Temiz Su Arayışında ve
Kuzey Karanlığı sergileri ile sonradan gelenlerin kadim yerli kültürlere tahammül edememesi üzerine.

« [V]ar olmayan kartpostallar nostaljik olmak zorunda değil; gerçeği farklı açılardan da göstererek sizi ne belirli
ve sınırlı bir kadrajla ne de tanımlı bir duyguyla sınırlar. »

« Ayrancı Sokak’a vardığımda etrafıma baktım. Birkaç saniye sessizlik çöktü üzerime. Sokaktaki ahşap evlerin çoğu yılların ağırlığıyla yıpranmış ama hâlâ vakur bir şekilde ayakta duruyordu. Beş tane koca beyaz ahşap yapı. »

« Yazgı bazen büyük felaketlerle değil küçük tekrarlarla kurulur: Her gün aynı çizgiye basarak, her gün aynı kelimeyi yutarak, her gün aynı ışıkta durarak. »

Delfin Öğütoğulları’nın küratörlüğünde Arter’de gerçekleşen Hah! adlı karma video sergisi, sistem ve daire kavramlarının kesişiminde yer alan video çalışmalarını bir araya getiren, iki kavramın tekelinde iş gören bir sergi.

Esra Akcan’ın milliyetçi projelerin ardındaki yapısal şiddeti görünür kılan ve mimarlık tarihinin metodolojik olduğu kadar etik perspektifini de genişleten kitabı üzerine.

« Birileri şikâyet etmiş belli. Aşağıya bakacak başka bir yer bulmalıydım artık. Ya da kafamı kaldıracak dirayete erişip, bulunduğum yerin tadını çıkarmalıydım. Ayaklarımı bastığım yer benim dünyamdı, sahte bir yükseklikten iyiydi beton zemin. »

Charles Burns’ün Black Hole’u karamsar bir anlatıya sahip olan, bitirilince dahi yoğunluğu hissedilen bir çizgi roman.

« Hiçbir zaman büyük kulüplerde yer edinemedi, büyük kupalar da kaldırmadı ancak Pfannenstiel deliliklerle dolu kariyerini Yeni Zelanda’da bir penguen kaçırarak taçlandırdı. »

Sesten müziğe, ardından tekrar sese uzanan bir ilgi ve hayranlığın, yarım asırlık bir merakın dökümü ve muhasebesinin ikinci bölümü. Sese odaklı bir otobiyografi denemesinin kapanış faslı.

Werner Herzog’un 1979 yapımı kült filmi Woyzeck, Georg Büchner’in aynı adlı fragman-oyunundan uyarlanmış, oyunun minimalist olduğu kadar detaycı bir uyarlaması. Herzog’un 70’lerinin en çizgi dışı yapımlarından.

Politika kürsüde değil akademinin dışındayken, akademi dışıyken ve akademisyenin neyi yapıp neyi yapmayacağına bizzat ve bilhassa karar veriyorken, akademik özgürlükten gerçekten söz edilebilir mi?

« Bazı kelimeler unutulunca sadece
dil fakirleşmez, hayat da tadını, hatta anlamını yitirir. Kelime ile tat arasında zannedildiğinden daha sıkı, sımsıkı
bir bağ vardır. »

« Günümüzde ne yazık ki farklılığa tahammülsüz, farklı olanı parçalayan, yok eden, bunu da değişik yüksek, mistik hedeflerle meşru gösteren politikalar yükselişte. »

Ingmar Bergman’ın 1972 yapımı kült filmi Cries and Whispers, Bergman’ın filmografisinde bir tür zirveyi temsil eden, onun, insan yüzünü merkeze alan sinematografisini billurlaştıran bir film.