Robert Rodriguez,
Planet Terror, 2007,
kaynak: Kinopolis

Wax
Planet Terror

Robert Rodriguez’in Planet Terror’ında başarılan, bu filmin ikiz ya da ayna filmi, Quentin Tarantino’nun Death Proof’unda da olduğu gibi, aslında tek bir şeydir: Saçmalığın daniskasından keyif almayı, onu izlenebilir kılmayı sağlamak. Ama yine de Rodriguez’in filmini ayırt edici kılan bir şey varsa, o, Tarantino’nun intikam anlatısı sevdasının Grindhouse kapsamında billurlaştırılmasının ötesinde, basmakalıpları bir dizi hâlinde serimleme ve kenetlemesidir: striptizci kadın, bullseye atış yapan adam, sapık kulüp müdürü, gizli yemek tarifine sahip kardeş (biz şöyle de adlandırdık: namı diğer KFC guy), inatçı komiser, jenital kesen hasta lavuk, zombi istilası olsun diye zombi istilası çıkaran kötülük bağımlısı piç herif, içinden canavar çıkan kadın (ki Tarantino’nun filminde görülen de yalnızca odur) ve türevleri. Dolayısıyla film, bu dizideki öğeleri birbiriyle ilişkilendirme biçimiyle ayrıksılaşır ve onu saçma olsa da makul hâle getiren bu mantıktır; tüm paradoksallığında. Her şey nasıl da saçma olacak ve kalacak ama yine de ilişkilenecek ve akacak? Soru budur. Rodriguez’in soruya cevabı ise bir tür basmakalıp çağrışım devresi üretircesine ürettiği filmdir. Gerçekten, biri diğerini çağırır, anıştırır duran basmakalıplar, filmin tamamını kapsayıp sonda, filmin en sonunda da bir cennete kavuşuyorsa, neden, zaten meselenin basmakalıplara bir film adamak olmasıdır. Rodriguez verili mantığı sınırlarına vardıracaktır: Filmin sonunda ölmemeyi başarmış tüm karakterler kişisel agora’larında, mutlak Amerikan agora’sı olan beach’te toplanır ve zombi öldürmeye yarı-zamanlı olarak devam eder; film bitmiştir ama bitmemiştir çünkü zaten başı da saçmadır, dolayısıyla sonu da öyle olmalıdır. Meleksi bir suret, beyaz bir at, bir bacak-mitralyöz ve beyni havaya uçan bir zombi. Wax’te bu filmi konuşmak için bu imge dahi yeterdi, yetti de. Bullet’lar:

  • Dramasız tempo.
  • Estetik ve easter egg.
  • B film bütçesi.
  • Boşluk ve film.
  • Balon biçimli Americana.
  • Şiddet ve zevk.
  • Basmakalıp şöleni. 

Podcast Türkçe ve süresi 20:54

bölüm kapak tasarımı: Berk Özalp

Amerikan sineması, Berk Özalp, film, Hasan Cem Çal, Planet Terror, podcast, Robert Rodriguez, sinema, Wax