Martin Scorsese’nin The Wolf of Wall Street’i yönetmenin filmografisinde özel bir kırılmayı temsil eder: Mafyatik suçtan mali suça. Gerçekten, Goodfellas’tan Casino’ya, suçun bağlamı açısından pek de bir şey değişmez Scorsese’de, oysaki The Wolf of Wall Street’te değişen şey tamamen suçun bağlamıdır, bağlam da açık: Finans-kapital. Bundan böyle eylemleri yürüten, yapılandıran, onları çeşitleyen ve nihai sonlarına vardıran, sosyal değil parasal bir bağlam olacaktır ki bu, eylemlerin inişli çıkışlı, git gelli, kısacası yüksek ve alçak, bipolar ya da (sayısal bir ifadeyle) binary olduğu anlamına gelir. Nitekim, Jordan Belfort’ta bu dinamiğin bir parçasıdır, hatta (bir noktadan sonra) dinamosudur ve onu özel kılan, “parayla hareket etme”deki isteği, arzusu, ısrarıdır (ve kokain kullanma nedeni de budur: Borsada tutunmak, ancak onun kadar kesintisiz ve ivmeli olmayı gerektirir ki bu da kokaini). Bundan dolayıdır ki film boyu “likidite”sini bir kaybedip bir kazanır, bir batıp bir çıkar Belfort ve sonunda, hiçbir şey olmamış gibi hayatına devam eder; “satış mentoru” olarak. Diğer bir deyişle, paraya uyumlanır o ve kaybetse de kazanır; çünkü değeri azalan da yükselen de yine paradır ve parayı seven bu “akış”a katlanır. Bu açıdan film, bir tür The Art of the Deal ve The Art of the Comeback kırması gibidir: Paranın salınımlarının bir anlatı biçiminde billurlaştırılması. Wax’te bu filmin konuşulmaması, tüm bunları hesaba katınca mümkün müydü ki? Bullet’lar:

• Din olarak para ve kokain.
  
• Ardışık sayılar ve sistemik kaos.
  
• Psikopatoloji, itkisellik.
  
• Sermayenin (sözde) açık devre ufku.
  
• Lemon 714.
  
• Kalemi satmanın anlamı.
  
• Biyografik yapı.
  
• Anlatıda aklın namevcudiyeti.
  
• Commentary ve analizi.

Podcast Türkçe ve süresi 33:38

Amerikan sineması, Berk Özalp, ekonomi, film, finans-kapital, Hasan Cem Çal, kapitalizm, Martin Scorsese, podcast, sermaye, sinema, The Wolf of Wall Street, Wax