« Farklı bir model geliştirilebilir miydi? Üretime odaklı sanayi şehirleri gerçekten insan dostu, yaşam dolu olabilir miydi? Binalar arasında sıkışmak durumunda kalan hayatlar koyu renklere bürünmek zorunda mıydı? »

« Filozoflar haz, amaç duygusu ve içsel denge gibi kavramları tanımlamakla kalmamış, bunların insan yaşamındaki karşılıklarını da tartışarak düşünceyi pratik bir zemine taşımaya çalışmıştır. »

¡Ni Una Màs! belgeselinin yönetmeni Julia Hollander ile söyleşi.

Utah’tan Boulder’a taşınan Sundance’in güncel konumuna dair bir muhasebe.

İslam ile İslam öncesi Arap inançları arasındaki bazı süreklilikler üzerine.

« Algımızı neye verirsek gerçeklik orada kurulur. […] Aynı odada bulunan iki kişi bile aynı gerçekliği yaşamaz. Derin dinledikçe yaşanan olasılıklar artar ve verimli ihtimalleri görme şansımız da aynı ölçüde çoğalır. »

Serdar Kökçeoğlu’nun Pil adlı kitabı ile belgeselcilik pratiği arasında mekik dokuyan bir söyleşinin ikinci kısmı.

Türk sineması bağlamında kültleşmiş bir B filmin, Korkusuz Korkak’ın tarihsel olduğu kadar sosyolojik bir tahlili.

« Bakkal dükkânının sadece bir ticarethane olmadığı, oranın aynı zamanda bir şahsiyet alanı olduğuna inanan bir adam için indirilenin basitçe bir kepenk olduğunu düşünemezdim. İlgimi çeken de buydu. »

Günümüzde politik imajın limiti, politikanın yegâne nesnesi olan yeryüzüne hâkim imaj olarak dikey imajdır. Dikey imajlar bir temsil ya da bir model olarak değil, bir güç, bir erk, bir kuvvet ifadesi olarak var olup iş görür.

« İnsan Galler’e geldiğini tabelalardaki ardı ardına dizilen sessiz harflerden anlıyor. […] Galler’in en güzel simgesi bayrağı. Nasıl güzel olmasın, bayrakta kırmızı bir ejderha var, ortaçağdan kalmış gibi bir figür. Tutucu ve aynı zamanda hayalci oldukları muhakkak. »

« Dostluk yalnızca benzer insanların bir araya gelmesi değil. Hatta gerçek dostluk çoğu zaman farklılıkların varlığına rağmen ayakta kalabilen ilişkilerde kendini gösteriyor. »

« [H]ep tutkalımız oldu müzik bizim. Emin Dede’yi dinledik, Halil Dikmen’i anladık, Turgut Hoca’dan kalan Hamparsumlu deftere dokunmaya kıyamadık. Ona bakarken içim titredi benim hep… »