“Tasarladığı her afişte beklentileri bozarak bakışımızı değişime zorlayan” Zafer Lehimler’in afişleri ve tasarıma yaklaşımı üzerine.

Saadet Türköz’ün sanatı, insan sesinin söz ile ses arasında gidip geldiği, ne biri ne de diğeri olduğu, iki ucu kavuşturan ve onlar arasında hareket eden, doğaçlamalarla var olan bir sanat.

« Böyle bakınca başka türlü bakamazsın. Başka türlü bakamayınca başka türlü yaşayamazsın. Yaşamak sandığımız kadar içeriden değil, çoğu zaman dışarıdan öğrenilen bir ritimdir. Ritmi kim kurarsa, gerçeğin sınırlarını da o çizer. Karga ritim sever. »

« Sanat kurumu eleştirel olabilir, kapsayıcı olabilir, kolektif olabilir,
ama bu özellikler, içinde işlediği daha geniş yönetim ve finansal çerçeve
değişmeden kalıcı bir dönüşüm
üretmez. »

« İlk kez bulunduğum bir yer değil, defalarca görüp zihnimde tekrar ettiğim bir sahnenin içindeyim. Eskiden hatırlamak, yaşanmış bir şeyin izini sürmekti. Bugün ise çoğu zaman maruz kalınmış görüntülerin birikimi. »

Fırat Özeler’in 2023 yapımı belgesel filmi Kavur, ilkin Ömer Kavur’a ve hayatına dairmiş gibi dursa da, aslında onun anısına, bir yandan da bu anıyla özdeşleştiği kadarıyla insan olma deneyimine dair bir film. Bir melez film.

« İbret ve hayret duygularıyla birlikte işleyen bu hikâyede okur ürperiyor ama aynı zamanda düşünüyor: Dünyanın bilinen düzeni, insanın olağan yerleşikliği ne kadar sağlam? Bir hovarda neden kurda dönüşür ve neden bu soruyu sormak gerekiyor? »

Sanata duyulan tutkuyu merkezine almakla birlikte, sanatı ekonomik ilişkilerden ayrı bir yerde konumlandırmayan bir filme dair.

Hâlâ küresel dünyanın finans ve iş merkezi ve başkentlerin başkenti olan bir kente dair dünden bugüne uzanan, tarihsel ve eleştirel bir düşünce silsilesi.

« Bu kültür aynı taşı hamamda da musallada da kullanmış. Aynı mermer hem arınmaya hem de vedaya eşlik ediyor. Taş kalıyor, insan gidiyor. »

« Her şey iç içe geçmiş bir ağın parçası. Ve biz de bu ağın parçasıyız.
Bizden ayrı bir doğa ya da doğadan ayrı bir biz diye bir şey yok. »

Krzysztof Kieślowski’nin 1991 yapımı kült filmi The Double Life of Véronique, karakterlerin birbirine somut eylemleriyle değil, ruhları arasındaki bağ üzerinden etki ettiği bir film.

Entropinin mimarisine hizmet eden anıtlar üzerine.