Deniz Tortum’un 2020 yapımı filmi Maddenin Halleri, yaşam ile ölüm, varoluş ile yokoluş, reel ile sanal, mekân ile bellek çiftlerini eşzamanlı olarak kat eden maddeci bir belgesel film.

Óliver Laxe’in 2025 yapımı Sirât’ı, anlatının erkenden dağıldığı, geriye bir hikâyeden çok bir hissin kaldığı, çölün devasa bir göçebelik alanına dönüştüğü bir film olarak okunabilir mi?

İnsanın kendi hayatında ve çekirdek ailesinde bir bebeğe nasıl bir alan açtığı kadar kentin bebekli bir aileye nasıl bir alan açtığını da sorgulamayı amaçlayan yazı dizisinin ilk metni.

« Samanbahça içinde bulunduğu kente benziyor biraz. Hani nasıl bölünmüş Lefkoşa suriçi başka, yüksek sarı taş duvarların dışı bambaşka, Samanbahça da Surlariçi’nde öyle […] sokulmuş bir kucağa, bölünmemek için gizlenmiş. »

Ahmet Mert Hasret ve Cem Yünür’ün Bir zamanlar, eski zamanlarda, belki hâlâ hiçbir şey gerçekten bitmedi başlıklı sergisi, düşünsel ve biçimsel bir işbirliğiyle inşa edilmiş, karşıtlıklar ile ortaklıkları bir arada kavrayan bir sergi.

« Bilgisayar ve akıllı telefonla sosyal medya çoğumuzun hayatında kendine yoğunluklu olarak yer buluyor: Her yere, herkese, neredeyse her zaman açık ve açılan modern gözetleme pencereleri. »

Savaş makinelerinin giderek kendi hedeflerini tayin ettiği bir dünyada hâlâ savaştan söz edebilir miyiz?

« İşte o an anladım. Sorun sadece sistem değildi. Sistem insanların içindeki korkuyu büyütüyordu belki ama o korku zaten oradaydı. Ve ortaya çıkmak için doğru anı bekliyordu. »

Hayatın esası, sessiz detaylar,
yaşarken kaçırılan sıra dışı şeyler ve hikâye anlatıcılığı üzerine.

What Ever Happened to Baby Jane?’i Melanie Klein’ın hasete dair fikirlerine referansla yeniden düşünebilir miyiz?

« Dışarıdan bakınca yerleşmiş görünüyordum. Ama bazı hayatlarda yerleşmek önce evrakta oluyor. İnsan bir kente önce belgeleriyle varıyor, kendisi daha sonra. »

Mimar ve tarihçi Jean-Louis Cohen’in mimarlık tarihine, sergilerine, eğitimine ve koleksiyonculuğuna yaptığı katkıları göstermeyi amaçlayan özel dosya üzerine.

« Hesap yapılır, tablo çizilir, risk ölçülür. Ölçülen her şey yönetilebilir görünür. Yönetilebilir görünen her şey katlanılabilir olur. Katlanılabilir olan ise itiraz doğurmaz. Böylece akıl, çıkışı değil devamı örgütler. »

Hans-Jürgen Syberberg’in sineması sanatların iç içe geçip bütünleştiği melez tipte ve çok boyutlu bir sinema.

Berin F. Gür’ün Routledge’dan çıkan kitabı üzerine.

Quentin Tarantino’nun 2007 yapımı filmi Death Proof, Tarantino’nun sinemasındaki şiddet dolu intikam anlatısı yaratma eğilimini en saf hâliyle dışavuran, intikam haricinde hiçbir şeyle ilgisi olmayan bir film.

İstanbul yalnızca bir metropol değil, rock, punk ve metal müzik de dahil pek çok müzik alt kültürüne ev sahipliği yapmış bir müzik ve kültür kenti.

Sinema, müzik ve edebiyatın olduğu kadar savaşın, acıların ve yıkımın, bugünlerde ise daha ziyade girişimlerin, dönüşümlerin ve ticaretin kenti olan Varşova üstüne notlar ve gözlemler.

« Gün boyu karanlığın tekrardan hakimiyetini kurması için zihninde dakikaları kovalamıştı, ürünleri teker teker raflara dizerken. Zaman akarken ruhunun bedeninde makineleşmesine seyirciydi. »

Doğa Yirik’in, küratörlüğünü Sarp R. Özer’in üstlendiği, Depo’da gerçekleşen sergisi Kesintisiz üzerine, sanatçı ve küratörle hem sergiyi hem de serginin içeriğini farklı yönlerden ele alan derinlemesine bir söyleşi.

« Beklemekten vazgeçmiyoruz ama gelmesi beklenene arkamızı dönüyor, onun derinliğinde mest olmaktansa şimdi ve burada elimiz neye erişebiliyorsa onun yüzeyine dokunuyoruz. »

Robert Rodriguez’in 2007 yapımı filmi Planet Terror, Quentin Tarantino’nun Death Proof’unun kardeş filmi olan, basmakalıpların ardı sıra dizildiği, bağlamı bağlamsızlığında gizli bir B film.

Gene Youngblood’ın ortaya attığı paleo-sibernetik çağ kavramı Gilles Deleuze ile Félix Guattari’nin felsefesi, Eugene Thacker’ın medya teorisi ve Alain Badiou’nün siyasi fikirleri üstünden yeniden düşünülebilir mi?

Sundance Film Festivali’nin milenyum sonrası girişimleri ve içine girdiği dijitalleşme süreçleri üzerine.