Martin Scorsese’nin 2013 yapımı filmi The Wolf of Wall Street, Oliver Stone’nun Wall Street’ine kıyasla politik olmaktan çok ekonomi merkezli, karakterlerin para gibi uçucu, öngörülemez bir şekilde hareket ettiği, uçuk bir Amerikan filmi.

« Onu tanıdığımdan beri bir şeyi iyice kabul ettim: Hayata açık olmak gerektiğini. Fikirlerini bazen çok keskin bulsam, aslında çoğu zaman farklı düşünme yollarından gitsek de burada buluştuk. »

« Sonuçta mesele yalnızca sanat işleri değil, onların içinden geçen,
bize dokunan, bizi yaralayan ya da yüzleşmeye zorlayan deneyimler. Bazıları keşke olmasaydı dedirten. »

« Öfkesinden beslendi, çılgınlığıyla büyüdü, gözü pekliğiyle efsaneleşti ve bunu hiçbir zaman gizlemeye çalışmadı. »

Justin Lin’in 2006 yapımı filmi The Fast and the Furious: Tokyo Drift, serinin öteki filmlerine model olmuş bir spin-off.

Sesten müziğe, ardından tekrar sese uzanan bir ilgi ve hayranlığın, yarım asırlık bir merakın dökümü ve muhasebesinin ilk bölümü. Sese odaklı bir otobiyografi denemesinin açılışı.

« Kuşlar ömrün tekrarını ilan ettiğinde, bir flanör olma arzusuyla, sabahın ilk vapur seferiyle başlayan şehir içi seyahat, o günün sonunda bir flanör olarak mı tamamlanıyor? »

« Odak yoktu. Öyleyse anlattıkları herhangi birine ait olabilir. Sadece öylesine bir dünya. Alelade bir güzellik. Şimdiye indirgenmiş. Geçmiş de gelecek de şimdiye indirgenmiş. »

Yelina Tayfur’un 2025 yazında okuruyla buluşan öykü kitabı Dünyadan Sonra
Bir Yer ve artık sahipleri ya da vârisleri için bir anlam ifade etmeyen kimsesiz fotoğraflar üzerine.

Bob Rafelson’ın Head’i, döneminin başat imgelerini derleyen bir film-kolaj.

Wim Wenders’in meşhur ressam Anselm Kiefer’e dair belgesel filmi Anselm’den günümüzde yaptığı çalışmalara uzanan son dönem ve güncel bir Wenders muhasebesi.

Bilindik casusluk anlatılarına meydan okurken türün içinde kalmayı başaran dizi Slow Horses, Gary Oldman’a arzuladığı rolü verirken başka Mick Herron uyarlamalarının da önünü açıyor.

Irene Taylor’ın Trees and Other Entanglements’ı insanlığın hafızasının ağaçlarla iç içeliğini görünür kılıyor.

Harun Farocki’nin filmografisi boyunca savaşın imajı niteliksel bir dönüşüme uğramıştır: Dün mesele savaşın imajlarının servis edilme biçimini çözmekti, bugün ise savaşta imajların nasıl işe koşulduğunu kavramak.

« Uyku bireysel bir ihtiyaç değildir ve kolektif üretim modülü hâline getirilmiştir. Uyku burada bir lüks değil statü sembolüdür. Herkes çalışırken, Uyuyan Ücretliler Dairesi’nin üyeleri çalışarak uyur. »

“En umulmadık plağı number one yapabilecek kabiliyette ve halkın sinirine giden bir sesi ılık bir ses hâlinde kulaklara sokmaya muktedir”, akıllı ve spiritüel insanlar: Türkiye radyolarının ilk diskjokeyleri.

Lucia Tallová’nın Zilberman’da açılan solo sergisi Geçici Anıtlar, hafıza ile insanmerkezcilik arasındaki ilişkiyi tartışmaya açan, nesnelerin dünyayla ve birbiriyle kurduğu dolanık ilişkiyi odağa alan bir sergi.

İngiltere’nin güneydoğusunun
yumuşak peyzajı, kıyıları, deli rüzgârı,
patlayan dalgaları, sanat ortamı,
kadın sanatçıları ve “görünenin arkasındaki hikâyeleri” üzerine.

« Etnik köken de bu tip bir bağlantıdır. Gerçek gibi, sabit gibi, bir anlamı varmış gibi görünür. Ama daha yakından incelediğinizde, mikroskop altında baktığınızda, her yöne doğru savrulan gevşek parçacıklar görürsünüz. »

« Mezarlar ölüm ve yaşam arasında sıkışmıştır; ölümsüz ölülerdir. Bir dönem, mimarlık fakültesinden mezun olduktan sonra, mezar tasarımcısı olmak istemem bundan sebepti. »

Jonathan Glazer’ın sineması dışarıdan gelip verili düzeni bozan figürler yaratan, böylelikle de dışarı ile içeri arasındaki ayrımı lağveden bir sinema.