Mimari maketin temsil öncesi
yaratıcı potansiyeli üzerine.

« [Y]apay zekâ mükemmel olanı yığdıkça insanın kusurlu ama kimlikli estetiği değer kazanacak. Her mimarlık eseri, her resim, her çini, […] her fotoğraf kendine özgü hatasıyla değerli olacak. »

« Form, gerçekleşmeyen geleceğin bugüne yansıyan yorgunluğudur. »

« Mezarlar ölüm ve yaşam arasında sıkışmıştır; ölümsüz ölülerdir. Bir dönem, mimarlık fakültesinden mezun olduktan sonra, mezar tasarımcısı olmak istemem bundan sebepti. »

« [M]imarlık bana dinginlik değil,
diri bir uyanıklık hâli yaşatıyor. Sürekli birileriyle çatışma yaşamama neden oluyor. Benliğimi diri tutuyor. Belki de bu yüzden, mimarlığın ne olmadığı üzerine düşünmek istedim. »

« Çakmaktaşı yontmak elimizin zekâsını görünür kılmıştı. Algoritmalar ise görünmez bir dünyayı örgütlüyor. »

İnsanın rasyonel planlaması ile
kedinin sezgisel katkısı arasında kurulan bir işbirliğinin ürünü üzerine.

Tasarım işlevler oluşturan, estetik kurgular üreten ve anlamlar imal eden, muğlaklığın hâkim olduğu karmaşık bir süreç olarak tanımlanabilir mi?

Hem benzeşmesi hem de farklılaşması gereken iki mezar üzerine.

Hata ve kayıplarla barışık olmak, sporun bu kabule olan katkısı, hatayı üstlenme refleksi, “Yanlış yaptın, at şunu çöpe,” diyebilmek ve hatalardan öğrenebilmek üzerine.

« Kapıyı bir ‹ şey › olarak düşündüğümüzde onun dinamizmine, onunla etkileşime girdiğimizde ortaya çıkan deneyim yaşatıcı, ruh hâli kurucu işlevine ve bunlara dair anlatılabilecek her şeye ‹ kapı açmış › oluruz. »

Veriyi görünür olduğu kadar okunur kılan, altyapısı felsefi ve bilimsel olan, türlü süreci anlaşılabilir kılmaya odaklı bir veri görselleştirme pratiği üzerine.

« Güzellik nedir, üniversite nedir, mimarlık nedir? Bu soruları bana sorduranı anlamaya çalışıyorum. »

Hata bir öngörüsüzlük müdür? Özgüven bir tür hata yapma ehliyeti midir?

Şanslı kazalar, tasarımcının mümkün olduğunca az hata yapma disiplini ve hatanın muğlak standartları üzerine.

Şempanzelerle yaşayan Jane Goodall’un araştırması, “büyük münazara” evrim tartışması, Aldous Huxley’nin dedesi, Oxford Doğa Tarihi Müzesi, doğanın büyüsüne kapılan tasarımcı William Morris ve İngilizlerin dokunulmamış doğaya düşkünlüğü üzerine.

Türkiye’de modern bir anlayışla üretilmiş ilk turistik tesislerden biri olan Yeniköy’deki Carlton Oteli yalnızca mimari bir yapı değil Türkiye’nin içinden geçtiği siyasal-iktisadi süreçleri yansıtan ve dışavuran bir yapıdır.

« Ürün son aşamaya getirildiğinde bile bir ses arka planda döner; tasarımcı, tekâmüle ulaşmayışını (veya ulaşamayışını) hep duyar ve hisseder. Bu sese rağmen ‹ Bitti › diyebilmek, süreci sonlandırmak, onun vicdanıyla giriştiği bir mücadeledir. »

“Kötülenmesi ya da yok olması değil, aksine doğru kullanılması gereken bir malzeme” olan plastiği dönüştürmenin bazı alternatif yöntemleri üzerine.

Mükemmel olmayanın güzelliği, vernaküler, tasarımın amacı, M&Co, Talking Heads, Maira Kalman ve aile, fotoğraf, Benetton, Toscani, Colors, İstanbul ve kültürel çeşitlilik üzerine.

Bir sivil inisiyatif olan teta&teta’nın girişimiyle üretilip satışa sunulan asimetrik sütyen Lola’nın tasarımı, kullanımı ve norm kavramı üzerine düşünceler… Kadın özgürlüğünü norm meselesinden bağımsız talep etmek ve bundan azade düşünmek mümkün mü?

“Türkiye’nin en çirkin ve saçma yapılarından biri” olmaya aday gösterilen Perpa’nın çevresiyle kurduğu ilişkiyi, yapıyı ve üretildiği dönemin bağlamını daha iyi anlamak mümkün mü?

Avrupa’nın önde gelen iletişim tasarımı organizasyonlarından ED-Awards’un Atina’daki jüri değerlendirme süreci ve ED-Festival’ın Lüksemburg edisyonu üzerine.

Deleuze’ün Kıvrım’ında mekânsallığa/mimarlığa/mimarlara yapılan göndermeler ve kitabın açtığı yoldan giden çağımız mimarlarının üretiminde Deleuze’ün kavramsallaştırmasının yeri üzerine.

Mimarlık eğitiminden, yapı yapma iştahına ve değer yargılarımızdan ihtiyaç kavramına uzanan bir çeşitlilikte yaşadığımız dünyayı sorgulatan Hayalet Hikâyeleri: Mimarlığın Çuval Teorisi üzerine düşünceler.

« Başı sapından ayrıldığında, yani artık bir çiviyi çakamaz hâle geldiğinde ustanın çekiçle ilişkisi teorik bir ilişkiye döner. Usta, onu kullanamadığı anda nesnenin varlığını fark eder. »

« Mimarlığın hayatiyeti avangardın tekelinde ya da yüksek teknolojinin himayesinde değil. Her yapı kendine has yeğinliklerde canlı. »

“Gezegenin artık daha fazla kahramanlık anlatısına değil, dönüştürenlerin kapsayıcı ve umut veren hikâyelerine ihtiyacı” olduğunu savunan Hayalet Hikâyeleri:
Mimarlığın Çuval Teorisi üzerine.

“Dikkat çekmeler, kulak çekmeler” içeren bu metinler yalnızca mimarlık değil, tüm tasarım alanlarına ilişkin ve güncelliğini koruyan, yoğunlaştırılmış okumalara/yorumlara dayanıyor.

« Bizim dışımızda birileri gelip zorla bize kötü şehirler yapmıyor. Siz burada oturun [demiyor]. Bunları biz istiyoruz. »

« Neden bir Tasarım Bakanlığı olmasın? […] Bakanlıklar hükümetin politikalarını uygulamak, hizmetler sunmak ve halkın ihtiyaçlarını karşılamak için çalışır; tasarımın bu denli hayatın içinde olduğu bir çağda tüm hizmetler ve neredeyse tüm ihtiyaçlar tasarıma mecbur... »

« Ne kadar sert adımlar atsam da bu sevgi meselesi beni bağlayıcı kılıyor. Halbuki kendime ve kaybıma söz vermiştim. Sadece tasarlananı veya kendi uygulamak istediklerimi bozup tekrar kuracaktım. Kendimi değil. »

« Yeni formlar, yeni görüntü biçimleri yerine yeni anlama biçimleri,
yeni algılama biçimleri önermek »

Yağmur Özdemir’in Bekledim’i olağandışı bir tasarım nesnesi. Şeyleri aydınlıkta değil karanlıkta görüyor ve gösteriyor. Bir nevi fotografik bir gece görüşü sağlıyor. Bekledim’in dünyası, belli belirsiz nesnelerle dolu, flu bir dünya.

Mimar olmanın, yapılan işlerle
sınırlı kalmaması üzerine.

Bağımsız gazeteci ve yazar Rebekka Endler’in hayatın çeşitli veçhelerinde ataerkil düşünce sisteminin, gizli ve açık cinsiyetçi önyargıların izlerini sürdüğü Eşyaların Patriyarkası adlı kitabı üzerine.

Hatanın tanımı neye, neden önem verdiğimizle mi ilgili? Bütün sorunlar şantiyede çözülür mü?

Hatalardan neden korkarız? Tasarım gelecekle, hata geçmişle mi ilgilidir? Tasarım sürecinde hatanın tanımını yapmak mümkün müdür?

Gündelik hayatta ve mimarlık pratiğinde yapılan hatalar ile yapılamayanlar üzerine düşünceler...

“İstenmeyen tüylerden kurtulmanın [türlü] yolları”, asker tıraşı, okul tıraşı, bit kontrolü, sakal vergisi ve nicesi kılı terbiye etti, ediyor. Peki yine de tüm özen neden kafa kılında toplanıyor?

« Yaşamı boyunca, bir şeyleri fazla fazla seyretmekten sade bir zevkin çalımıyla yetinmeyen tinsel bir boğazı, tipografinin mono görünümleri tatmin ederdi belki ama her durumda değil. »

« Kitabın tamamını tek bir şiir olarak okumak mümkün. Üstelik, bir kitap hacmindeki bu koca tek bir şiir, fiziksel ve dilsel sınırları kasıtlı bir biçimde ihlal edip söz ve görsel arasında birleştirici anlamları arıyor. »

« Çoksesli bir kültür oluşturmanın yolu iletişimden geçiyor. Kültür oluşturmanın yolu ise etkileşimli iletişimden yani birlikte düşünmekten. »

« Bir yapı ya da mimar monografisinin kitap üstünden ‹sureti›, mimarının, editörünün, yazarının, tasarımcısının gördüğü, görmek istediği, kendi gördüğü gibi görülsün istediği bir ‹suret› olmuyor mu? »

« Tasarımla ilgili bir kitap, tasarımı anlatan akademik bir metin gibi değil, tasarımı özne yapan bir edebi eser gibi yazılmalı (Kendime öğütler). Peki Niye Bu Resim?’i düşünürken neden tasarımı düşünüyorum? Ne ilgisi var? »

15 Ekim Dünya Meme Sağlığı Günü’nde yaptığımız açık çağrıyla başlayan Me Projesi nasıl ilerliyor? Çağrımıza yanıt olarak gelen tasarımlardan üretim için en uygun bulunan hangisi?

« Parrjektif açık masada, yanında beyaz karton kapak bir kitap duruyor. Sayfanın boşluğunda kitabın başlığı UnnU ve altında fotoğrafçının ismi yazıyor: Levent Öget. Ne alaka diyenleriniz vardır umarım. »

Beyaz, boş kitaplar, afiş tasarımında mürekkep değmeyen alanlar,
Kazimir Malevich, Robert Rauschenberg ve Bülent Erkmen’in işlerinde
beyazın anlamı üzerine.