İnce belli çay bardakları “gündelik yaşamın katmanları arasına iliştirilmiş birer kitap ayracı gibi.” Geçmişi şaşırtıcı biçimde belirsiz bu bardaklar gerçekten Türk çay kültürüne mi özgü?

Gelip giden işlerin ve sonu gelmeyen angaryaların arasında oynanabilen,
son derece heyecanlı, tekrar tekrar oynanınca sıkmayan, yüksek tempolu, bağımlılık yapan, harika tasarlanmış, şahane müzikleri olan bir aksiyon
oyunu üzerine.

Zeynep Kayan’ın isimsiz beyaz kitabı “hayranlık, merak ve hayret duyguları arasında bir gezinti gibi […] Metin ile kendini sarmalamış bu kitabın sözele kendine güvenli sırt dönüşü onun benzerlerinden sıyrılmasını sağlıyor.”

« Vasatlığın gözlerdeki parıltıları çaldığı çağ kapını çalıyor, çatıdaysan geriye sadece gökyüzü kaldı, cesaret
o zamanlar gerekliydi, yollar aşıldı
ve gezegen kombinasyonları görülmemiş açılarda kilitlendi… »

“Jeff Talks: Engin Ayaz, Kerem Alper - ATÖLYE” Studio-X Istanbul’da 18 Mayıs 2019, Cumartesi günü gerçekleşiyor.

Botanik Enstitüsü, herbaryumlar, arşivler, toplayıcılar ve Baytop ailesinin bitkilerle başlayan biriktirme tutkusuna ilişkin bilim tarihçisi Feza Günergun’la yapılan görüşme üzerine.

İran’ın, gerçekleştiğini ispat etmek pek mümkün olmayan, uluslararası bir güncel dans festivali var: ‘Görünürlüğe’ her şeyden fazla kıymet verilen bu zamanda, yaşanan an ile bambaşka bir bağ kurmaya imkân veren bir festival.

Hemen hemen her kıtada pek çok proje gerçekleştirmiş yeni medya stüdyosu Ouchhh’un kuruluşu ve işleri üzerine Ferdi Alıcı konuştu. “Veriyi boya, algoritmayı fırça olarak” kullandıkları enstalasyonlara ilişkin “yapay zekâyla çalışmayı çok sevdik,” diyor Ferdi.

“İleride ne olmak istiyorsun?” sorusu, bir çocuğu önlük yakası gibi boğabilir. Hayal kurmak zorunlu mudur ya da zorla hayal kurulur mu? İnsanın kendisiyle baş başa kalmadan bir şeyleri derinlemesine düşünmesi mümkün mü?

« Bir film, zorunlu olarak bir imge rejimini baskın çıkarabilir. Fakat her zaman diğerlerini de alttan alta, farklı oranlarda işletir. Her film, farklı düzeylerde de olsa bir kurgu, bir belge ve bir deneydir. »

« Tabuları yıkmak zordur; bu yolda dönenler, mum gibi sönenler olabilir. »

“Zorbalar yenilecek, sömürü bitecek, dünya yaşanası bir yer hâline gelecek” düşlerini ve “suya yazılı tarihi hatırlamak” üzerine.

« Nasıl ki günün bir anında okuduğumuz hikâyede bilinçaltının bir tavan arasıyla sembolize edildiğini görüyorsak, iç ferahlığının ve ahengin sembollerini de mimari yapılarda görebiliriz. »

Havuçlusundan zeytinlisine, pekmezlisinden susamlısına, arpa ya da buğday unuyla yapılmış yuvarlak, kare ya da dikdörtgen kesitli farklı büyüklükteki peksimetler… Girit’te sıkça tüketilmeleri bir tesadüf değil.

Kent hakkı bireysel bir özgürlük meselesinden öte, ortak bir dert.
Bu ortak dert kimileri için tartışmalı olsa da, kentin yaşayanlara ait olduğu gerçeğini kabullenerek yaşam alanları hakkında müşterek tartışmalar başlatmak ve sürdürmek önemli.

Adını romandan alan sergi, anlatıdan mimari bir okumayla çıkabilecek
farklı olasılıklara bakıyor.

Bir şeyler yapılırken kadınların dışlanmasının sonuçları üzerine.

Kurşunkalemin olmazsa olmazı kalemtıraş, 19. yüzyılın başından itibaren üzerine epey kafa yorulan
ve farklı yaklaşımlarla pek çok çeşidi geliştirilen bir araç.

Doğal habitatı metropoliten apartman dairesi olan ‘playboy’ da bir avcıdır, ama asıl derdi tuzaktır ve en büyük arzu nesnesi dairenin kendisidir. ‘Playboy’ ve dergisi tümüyle mimarlıkla ilgilidir.

Mekâna dair eril geleneklerin
tekrar gözden geçirilmesi üzerine.

« [S]anat tarihyazımı pratiklerinin en meşakkatli sorunlarından biri hâline gelen heterokronik ve çoğulcu tarih anlatıları yaratma gayesinin içinde
bir aksak ritim temennisi saklı. »

İçeriği kullanıcıları tarafından oluşturulan ve oynanabilir bir şehir tasarım kılavuzunun, tasarımı ve iletişimi için uzmanlardan oluşan
bir ekibe ihtiyacı var; bu ekibin de uzlaşmanın yollarını bulmaya.

Çocukların marul ve pazı yetiştirdiği ekolojik bir yuva üzerine.

Uzun yılladır plak fabrikası olmayan Türkiye’de geçtiğimiz günlerde
bir fabrika kuruldu. Bu vesileyle Feriköy’deki fabrikadan Yeşilköy’dekine, plak fabrikalarının ilk dönemi
ve plak yapımı üzerine.

Başkent ve Altun, Türkiye’de
yaygın olarak kullanılan e-Devlet üzerinden dijital veri güvenliği ve mahremiyetini tartışıyor.

Bir lise tiyatro kulübünün sahnelediği Alien uyarlamasının viral olması, bugünün medya ekosisteminde hayranların ürettiği içeriğin de bir pazarlama aracına dönüşmesi bağlamında düşündürücü bir örnek.

J Dilla, birbirleriyle ilgisiz ve bağımsız değerlendirildiğinde pek kayda değer olmayan sample’ları harmanlamakta büyük bir usta. Onun bu yaklaşımını, insanın kendi hayatına aktarma çabası bile hayatı dönüştürmeye yetebiliyor.

« Toprakla yaşamak, beklemek demekti zaten, ya ektiğini biçmeyi, ya da aklındakini ekmeyi. […] Garip bir tempo vardı hayatta, bahar gibi değildi, kış gibi de değildi. Bu bir fırtına olmasa da, bir şey öncesi sessizlikti. »

Kitaplar kendilerine “özgü bir mekân
ve sürekli bir örgütlenme” talep ediyor. Mesleki ve kişisel takıntılar, insanı kitaplık düzenini bitimsizce sorgulamaya itiyor. Bu durum kimileri için kitap organizasyonunu bir ifade aracına çeviriyor.