« Günümüzde ne yazık ki farklılığa tahammülsüz, farklı olanı parçalayan, yok eden, bunu da değişik yüksek, mistik hedeflerle meşru gösteren politikalar yükselişte. »

« Belki bahçe sizin değildir ve belki boy verdiğiniz an topraktan ayıracak, sökeceklerdir sizi ama bunun bir önemi yok. Vatanı kaybetmek de vatan sahibi olmanın bir parçası. »

« Vatan hareket eder, çünkü insanlar ile toprağın arasında bir yerde durur: İnsanlar burada genellemenin parçası olarak kullanılmaz, daha ziyade şu insan ve bu insan, şu aile ve bu topluluktur. »

Toprağın potansiyelini kapsayıcı bir biçimde arayan bienal projesi Yerebasan, ağaç yaprakları arasından sızan
güneş ışığının yarattığı ortam,
yağmur sonrasının toprak kokusu
ve yürümek üzerine.

« [T]anık olduğumuz, Hadia’nın elbise formunu alan varlık mücadelesinin,
onu sınırlayan fiziksel ve politik çerçevelerden sıyrılarak bir mekânda tezahür etmesi… »

« Neyse ki rüya görmek fal baktırmak gibi değil. Orada gelecek diye bir zaman yok. Orada zaman yok. Gelecek yok. »

Taşın üstünde bir hayalet gibi süzülen, kendine alan ve imkân yaratmaya çalışan şey bellek ve tarihin kendisidir.

Afet sonrası barınma ve çeşitli mekânsal ihtiyaçları karşılamak amacıyla, toprağı yapı malzemesi
olarak kullanan katılımcı inşa yöntemleri üzerine.

« Toprağa basan birçok kişi olsa dahi toprak için hepsi bir: Göğe nasıl bakacağımızı belirleyen biziz, yere nasıl basacağımızı belirleyen ise toprak. »

Doğru insan olmak. Güzel, ılıman, usul usul yağışlı bir şubat. Her yer yeşil. Bademler yanılır mı? Bir şehirli hastalığı: beyaz. Daha çok şiir okumak gerek. Çıkıp yürümek, biraz papatya toplamak. Tohum, bir emanet işi.

Görmeyi kaybetmemek mümkün mü? Kaçıveriyor ucu dünyanın. Kolay olandan kaçmak. Bir tür sauerkraut denemesi. Lodos havasına çoban havası denirmiş. Bahar artık, az kaldı; yapılacak çok iş var. Mutfak, hayat gibi: Hata da yapsan dönüşmenin yolu hep açık.

Temizlik üçgenleri, deadline kırbacı ve köyün Einstein’ı. Less is more: kanaatkâr reçeteler. Senden benden, babaanneden önce yaşayanların izleri. Sözü olan, sözün değeri üzerine de düşünmeli.
Ve kuşkusuz: Nopfnrzflmtodüylkau...

Niye balık yok? Kurak geçti sonbahar. Cahilliğin seçildiği bir dünyada iyi olmak kabil mi? Her türden oburluk her yerde. Yeni tamir olan kalbim seni nasıl sevmesin? Yeni bir dostla hızlı tanışma ve radikal bir ilişki düzenlemesi.

Dijital üretim yöntemlerini gündelik hayatın içine dahil eden, hem kendisi hem üretim biçimi kolektif kullanıma uygun, hem de doğayla bağ kurabilen mimari bir prototipin tasarım
ve yapım süreci üzerine.

Bahçe ve bostan perişan, ama bu bir tanışma süreci. Su, kuyu, sarnıç, define, orman yangını. Zor bir tost: zeytin ezmesi ve domatesli ve zeytinyağlı. Hakikat üzerine konuşmak için yalandan başlamak gibisi yok.

« Toprağın varoluşsal niteliği ve değeri, onun kullanım değerini değiştiren
her türlü gücün ve popülist eğilimin
çok üzerinde. »