Hans-Jürgen Syberberg’in sineması sanatların iç içe geçip bütünleştiği melez tipte ve çok boyutlu bir sinema.

Sinema, müzik ve edebiyatın olduğu kadar savaşın, acıların ve yıkımın, bugünlerde ise daha ziyade girişimlerin, dönüşümlerin ve ticaretin kenti olan Varşova üstüne notlar ve gözlemler.

Doğa Yirik’in, küratörlüğünü Sarp R. Özer’in üstlendiği, Depo’da gerçekleşen sergisi Kesintisiz üzerine, sanatçı ve küratörle hem sergiyi hem de serginin içeriğini farklı yönlerden ele alan derinlemesine bir söyleşi.

Korsan tarihimizden yola çıkarak “denizci şarkılarıyla dolu bir albüm yapacaksak, belli ki açılış mehterandan serhat türküleriyle olacak. Ardından
16. yüzyıldan başlayarak yazılmış Cezayir ve Akdeniz türküleri gelecek.”

« Tarih kaderleri nasıl şekillendirir ve tarihler kaderleri nasıl iç içe geçirir? »

« [T]arihi analitik ve detaylı okumak gerekiyor. Bunun için bizi zorlayan da dezenformasyon ve hatta mizenformasyon. Yani bilinçli ya da bilinçsiz bir şekilde internet ve
sosyal mecra zemininde hakikati değiştirmeye çalışmak. »

« İktidarın eskinin icraatlarını
nispeten ‹medeni› bir yöntemle ‹unutuşun gri sularına› saldığı, hatırlatarak unutturan Memento Park, sakinlerini ehlileştirmiş. »

Hata bir öngörüsüzlük müdür? Özgüven bir tür hata yapma ehliyeti midir?

Quentin Tarantino’nun Once Upon a Time in Hollywood romanı, büyük toplumsal dönüşümleri gündelik hayat üstünden ve içinden okuyan sıradışı bir roman.

Taşın üstünde bir hayalet gibi süzülen, kendine alan ve imkân yaratmaya çalışan şey bellek ve tarihin kendisidir.

Avusturya İmparatoriçesi Elisabeth ya da bilinen adıyla Sisi, aristokratik bir figürken popüler kültürün bir parçasına dönüştü. Medyatik bir figür hâlini aldı.

Şiddetin politikasını şiddeti göstererek değil duyurarak yapan bir film The Zone of Interest. Şiddeti sessel hâle getirmek suretiyle yoğunlaştıran müstesna bir iş.

Rezzan Gümgüm’ün sergisi Dağdaki Keçi, Gökteki Ay, Sudaki Balık, Dersim bölgesinde şiddetini giderek artıran eko-kırım ve etno-temizlik faaliyetlerine karşı dosdoğru bir direnç niteliğinde.

« Geçmişe bakarak –şimdiden ve buradan konuşan– yeni bir anlatı kurmayı deneyebiliriz. »

Michelangelo Antonioni’nin sineması modernitenin üç temel unsuru olan bilgi, etik ve estetik ekseninde kurulu, çağıyla uyumsuz, eleştirel bir sinema.

Deniz kenarına yerleşmemeyi seçmiş, merkezi çok yoğun, büyükçe bir şehir. Havaalanı şehrin epey uzağında.
Hangi şehir, ne gibi gerekçelerle
böylesi bir uzaklığı tercih eder?

« Bir defa nesneler üzerinden bakmaya başlayınca zihin bambaşka bir şekilde çalışıyor ve birbirine bağlanan olaylar ve hatıralar karşısında insan şaşırıyor. »

Cumhurbaşkanlığı Devlet Arşivleri'nde bulunan bir arzuhalden yola çıkarak yazılan “sıradan” bir Osmanlı kadının boşanma süreci ve sonrasında yaşadıkları üzerine.

İnsanların ağzını bağlayabilecek kadar güçlü bir sihirbaz mı? Asıl işi hırsızlık olan bir organize suç çetesi lideri mi? Dervişane yaşam süren bir ihtiyar mı? Açıkbaş Derviş hangisi? Sihirle hırsızlık yapmak üzerine çetrefil bir anlatı.

« Mimarlığı beşeri sınırlara hapsettik. Bu dar bakış açısından kurtulmak, mimarlığı daha geniş, varoluşsal bir perspektiften ele almak mümkün mü? Mimarlık evrene içkin olabilir mi? »

Sözlü tarihi kaydederken Yahudileri fare, Almanları kedi, Polonyalıları domuz, Amerikalıları köpek, Fransızları ise kurbağa olarak resmeden bir anı kitabı olarak Maus.

Bahçeler, parklar, “İstanbul yeşilinin diğer önemli parçaları” mezarlıklar ve bostanlar, yüzlerce yıl korunabilip 80’ler itibarıyla yok edilen Langa bostanı, tarihin sürekliliği ve tarihyazımı üzerine.

« Geçmişin ansızın belirmesine, ona bakmaya, birazcık bile şimdiye sızmasına tahammülümüz yok. Bizi tüm olanakları ve sloganlarıyla hep ileriye, hep sonraya güden bir kültürün içerisinde şu ana sıkışmış belleksiz hayaletler gibiyiz... »

« Bir film, zorunlu olarak bir imge rejimini baskın çıkarabilir. Fakat her zaman diğerlerini de alttan alta, farklı oranlarda işletir. Her film, farklı düzeylerde de olsa bir kurgu, bir belge ve bir deneydir. »