Hemen hemen her kıtada pek çok proje gerçekleştirmiş yeni medya stüdyosu Ouchhh’un kuruluşu ve işleri üzerine Ferdi Alıcı konuştu. “Veriyi boya, algoritmayı fırça olarak” kullandıkları enstalasyonlara ilişkin “yapay zekâyla çalışmayı çok sevdik,” diyor Ferdi.

İran’ın, gerçekleştiğini ispat etmek pek mümkün olmayan, uluslararası bir güncel dans festivali var: ‘Görünürlüğe’ her şeyden fazla kıymet verilen bu zamanda, yaşanan an ile bambaşka bir bağ kurmaya imkân veren bir festival.

“İleride ne olmak istiyorsun?” sorusu, bir çocuğu önlük yakası gibi boğabilir. Hayal kurmak zorunlu mudur ya da zorla hayal kurulur mu? İnsanın kendisiyle baş başa kalmadan bir şeyleri derinlemesine düşünmesi mümkün mü?

« Bir film, zorunlu olarak bir imge rejimini baskın çıkarabilir. Fakat her zaman diğerlerini de alttan alta, farklı oranlarda işletir. Her film, farklı düzeylerde de olsa bir kurgu, bir belge ve bir deneydir. »

« Tabuları yıkmak zordur; bu yolda dönenler, mum gibi sönenler olabilir. »

“Zorbalar yenilecek, sömürü bitecek, dünya yaşanası bir yer hâline gelecek” düşlerini ve “suya yazılı tarihi hatırlamak” üzerine.

« Nasıl ki günün bir anında okuduğumuz hikâyede bilinçaltının bir tavan arasıyla sembolize edildiğini görüyorsak, iç ferahlığının ve ahengin sembollerini de mimari yapılarda görebiliriz. »

Havuçlusundan zeytinlisine, pekmezlisinden susamlısına, arpa ya da buğday unuyla yapılmış yuvarlak, kare ya da dikdörtgen kesitli farklı büyüklükteki peksimetler… Girit’te sıkça tüketilmeleri bir tesadüf değil.

Kent hakkı bireysel bir özgürlük meselesinden öte, ortak bir dert.
Bu ortak dert kimileri için tartışmalı olsa da, kentin yaşayanlara ait olduğu gerçeğini kabullenerek yaşam alanları hakkında müşterek tartışmalar başlatmak ve sürdürmek önemli.

Adını romandan alan sergi, anlatıdan mimari bir okumayla çıkabilecek
farklı olasılıklara bakıyor.

« Ermeni mutfağı sürekli zenginleşmiş ve çoğalmış, sabitliği ve tutuculuğu olmayan bir mutfak. »

Bir şeyler yapılırken kadınların dışlanmasının sonuçları üzerine.

Kurşunkalemin olmazsa olmazı kalemtıraş, 19. yüzyılın başından itibaren üzerine epey kafa yorulan
ve farklı yaklaşımlarla pek çok çeşidi geliştirilen bir araç.

Doğal habitatı metropoliten apartman dairesi olan ‘playboy’ da bir avcıdır, ama asıl derdi tuzaktır ve en büyük arzu nesnesi dairenin kendisidir. ‘Playboy’ ve dergisi tümüyle mimarlıkla ilgilidir.

Mekâna dair eril geleneklerin
tekrar gözden geçirilmesi üzerine.

İçeriği kullanıcıları tarafından oluşturulan ve oynanabilir bir şehir tasarım kılavuzunun, tasarımı ve iletişimi için uzmanlardan oluşan
bir ekibe ihtiyacı var; bu ekibin de uzlaşmanın yollarını bulmaya.

Çocukların marul ve pazı yetiştirdiği ekolojik bir yuva üzerine.

Uzun yılladır plak fabrikası olmayan Türkiye’de geçtiğimiz günlerde
bir fabrika kuruldu. Bu vesileyle Feriköy’deki fabrikadan Yeşilköy’dekine, plak fabrikalarının ilk dönemi
ve plak yapımı üzerine.

Başkent ve Altun, Türkiye’de
yaygın olarak kullanılan e-Devlet üzerinden dijital veri güvenliği ve mahremiyetini tartışıyor.

Bir lise tiyatro kulübünün sahnelediği Alien uyarlamasının viral olması, bugünün medya ekosisteminde hayranların ürettiği içeriğin de bir pazarlama aracına dönüşmesi bağlamında düşündürücü bir örnek.

J Dilla, birbirleriyle ilgisiz ve bağımsız değerlendirildiğinde pek kayda değer olmayan sample’ları harmanlamakta büyük bir usta. Onun bu yaklaşımını, insanın kendi hayatına aktarma çabası bile hayatı dönüştürmeye yetebiliyor.

« Toprakla yaşamak, beklemek demekti zaten, ya ektiğini biçmeyi, ya da aklındakini ekmeyi. […] Garip bir tempo vardı hayatta, bahar gibi değildi, kış gibi de değildi. Bu bir fırtına olmasa da, bir şey öncesi sessizlikti. »

Kitaplar kendilerine “özgü bir mekân
ve sürekli bir örgütlenme” talep ediyor. Mesleki ve kişisel takıntılar, insanı kitaplık düzenini bitimsizce sorgulamaya itiyor. Bu durum kimileri için kitap organizasyonunu bir ifade aracına çeviriyor.

Yüzbinlerce yıl sonrasına ilişkin akıl yürütmek, gezegenlerin madenlerini sömürmekten uzayda koloni kurmaya kadar sayısız konuyu kapsıyor.
Ahlaki tartışmaları galaksiler ötesine taşımanın gündelik hayat üzerinde büyük etkisi var.

Her gün yürüyerek hatıraları öldürmek ya da her gün koşarak yalnızlığı çürütmek... Düşünce üretenler hareket etmenin hafızada yarattığı değişimi sıklıkla ifade ediyor. “Acaba günlük rutinlerde yapılan hareketler de insanda böyle etkiler yaratamaz mı?”

Biyoloji Enstitüsü ve Botanik Bahçesi’nin arazi seçimi gerekçesinin peşinde, tarihçi Necdet Sakaoğlu ile yapılan görüşme ve fikirleri destekleyen belgeleri “koklayarak” bulmak üzerine.

« Adımladığım semtlerde gün çoktan sona ermiş, masumlarla suçlular beraber uyuyor. Bireysel düşler
kitlesel zulümlere kapı açarken ifadelendirilemeyen utanç büyük şehri ele geçirmekte. Kontrast karakterler farklılıklarını çarpıştırıyorlar... »

İstanbul dahil sayısız kentin merkezinde iskeleti kalmış gazometreler, değerli konumları nedeniyle yıkılıyorlar. Oysa yok edilmek yerine mekân olarak yeniden kurgulanmaları sadece hafızayı değil yaşantıyı da zenginleştirebilir.