Kitaplar kendilerine “özgü bir mekân
ve sürekli bir örgütlenme” talep ediyor. Mesleki ve kişisel takıntılar, insanı kitaplık düzenini bitimsizce sorgulamaya itiyor. Bu durum kimileri için kitap organizasyonunu bir ifade aracına çeviriyor.

Yüzbinlerce yıl sonrasına ilişkin akıl yürütmek, gezegenlerin madenlerini sömürmekten uzayda koloni kurmaya kadar sayısız konuyu kapsıyor.
Ahlaki tartışmaları galaksiler ötesine taşımanın gündelik hayat üzerinde büyük etkisi var.

Her gün yürüyerek hatıraları öldürmek ya da her gün koşarak yalnızlığı çürütmek... Düşünce üretenler hareket etmenin hafızada yarattığı değişimi sıklıkla ifade ediyor. “Acaba günlük rutinlerde yapılan hareketler de insanda böyle etkiler yaratamaz mı?”

Biyoloji Enstitüsü ve Botanik Bahçesi’nin arazi seçimi gerekçesinin peşinde, tarihçi Necdet Sakaoğlu ile yapılan görüşme ve fikirleri destekleyen belgeleri “koklayarak” bulmak üzerine.

« Adımladığım semtlerde gün çoktan sona ermiş, masumlarla suçlular beraber uyuyor. Bireysel düşler
kitlesel zulümlere kapı açarken ifadelendirilemeyen utanç büyük şehri ele geçirmekte. Kontrast karakterler farklılıklarını çarpıştırıyorlar... »

İstanbul dahil sayısız kentin merkezinde iskeleti kalmış gazometreler, değerli konumları nedeniyle yıkılıyorlar. Oysa yok edilmek yerine mekân olarak yeniden kurgulanmaları sadece hafızayı değil yaşantıyı da zenginleştirebilir.

Tasarımcıları gezegende kalan zamanlarını iyi kullanmaya teşvik eden Kırık Doğa sergisi üzerine.

« [S]anatçı, sanatsever ve sanat yapıtı tek bir sürekliliğin, yaratıcı bir sürekliliğin, hayatın sürekliliğinin farklı ve kendilerine has tezahürleri. Aralarında bir ast üst ilişkisi yok. »

Kariyerinin ilk günlerinde üçüncü kişilerin parasızlığını, yalnızlığını, çaresizliğini, isyanını, darlanmasını anlatan Bülbül’ün kendi kaderi de zamanla parçalarıyla iç içe geçer.

Mekas’ın sineması hayatı, hayatıysa sinemasıdır. Kamerasıyla notlar alır, kaydeden bir göz olur, başkaları için, tarih için kaydeder. Tam da şimdi onun filmlerini izlemenin sırası.

« Ağaç budamanın vazgeçilmez bir belediyecilik hizmeti olduğunu sananlar fena hâlde yanılıyorlar. Son on on beş yıldır hayatımıza giren bu kıyım,
başka pek çok şey gibi, önce masumane gerekçelerle ve daha medeni
ölçülerle başladı… »

Grafist Arşivi’nin koruma altına alınması ve araştırmacılara açılması üzerine.

“Dijital Tek Pazarda Telif Hakları Yönetmeliği”nin Avrupa Parlamentosu tarafından onaylanmasıyla tartışmalar büyüdü. Link vergisi ve upload filtresi olarak anılan 11 ve 13. maddeler düzenlemenin öne çıkan maddeleri.

« …durumdan anneme bahsetmedim. Okul takımındaydım ve havalıydım; kendimi iyi hissediyordum. Fakat işler istediğim gibi gitmedi. Gitmemiş yani. »

“Düşünen insan sıkılan bir hayvandır” diyen Boismont, sıkıntı ve melankolinin —ki ona göre birbirinin yerine geçebilen kavramlardır— kişisel değil toplumsal nedenlerden kaynaklandığını iddia eder.

“Evini kurmak için yaşamak gerekir, içinde yaşamak için evini kurmak değil,” diyor Gaston Bachelard. Bu ev için olduğu kadar insan ruhu için de
geçerli belki. Ev insanın iç dünyasını temsil etmiyor mu bir yandan?
Peki ya evin kapısı?

« Kâğıt ancak çizenin elinde, kalemin temasında, grafitin yoğunluğunda dile gelir, kendini açar, başka başka söyler. […] kurşunkalemi saran büyülü
bir hava vardır. »

Chanel’in marka kimliğinin bir parçası olan fantezi dünyasını geliştiren ve kendisiyle rekabet etmek isteyen herkes için çıtayı sürekli yükselten tuhaf tasarımcı üzerine.

Son yıllarda farklı müzik tarzları arasında bir geçişkenlik ve caz müziğinde de gözlenebilir bir dönüşüm söz konusu. “[O]rtaya çıkan bu değişik sesleri, aslında caz denen koca ağacın taze filizleri gibi düşünmek lazım.”

« [G]ündelik hayatın saatleri gündelik çıkarlar için işler, hem de tıkır tıkır. »

« Günümüz tüketim nesnesinin en büyük başarısı kendi üretim sürecine dair bilgiyi tüketiciden esirgemesidir. Herhangi bir nesneyi, tüketim ürünü kimliğine sokan şey endüstriyel üretim sistemine mahsus bir silme işlemidir. »

“Mezarda dinleneceğim ben,” diyen Yılmaz Zenger’i kırk üç yıl beraber çalıştığı Fikret Kaymakçı anlatıyor.

Maaşlı çalışmayı bırakınca para kazanmanın tek yolu “bir şeylere girişmek”. Bunu başarabilmek için “işin komutanı” olmak, “Bu iş olur mu ya?” diyenlere kulak asmamak, “eşe dosta girişmek” ve daha pek çok şeyi becerebilmek gerek.

“Jeff Talks: Gizem Aytaç” Studio-X Istanbul’da 30 Mart 2019, Cumartesi günü gerçekleşiyor. Gizem’e Manifold için hazırladığı yazı dizisinden yola çıkarak, “Senin derdin ne?” diye sorduk. Yanıtını heyecanla bekliyoruz.

« Bahar elbette dünden bugüne aynı bahar değil. Ama bizim bu yaşadığımıza eskiler bahar der miydi, orasını bilemem. […] Çok değil, yetmiş yıl ve öncesinin tanıklarının rehberliğinde bir bahar gezintisi yapacağız İstanbul’da. »

Maço erkek kültürünün baskın hâle gelmesiyle cazibesini kaybeden gazinolar ve feminist kadınlar üzerine.

Sistemi devam ettiren yeraltı güçleri
ya da şeytan değil, kamusal ve bireysel dinamikler. Modernlik, kendi Faust’larını içinde barındıran toplumlar yarattı.

90’larda üç arkadaş Singapur’da Shirkers adlı bir film çekerler. Filmin kayıtları, filmin yönetmeni tarafından çalınır. Yaklaşık yirmi yıl sonra ortaya çıkan malzeme yine Shirkers adını taşıyan bir belgeseli mümkün kılar.

Özel hayatıyla paralellik gösteren
rol seçimleri, filmlere kattığı ışık, narin görünümüne zıt hırçınlığı, inatçılığı ve sesi Romy Schneider’i büyük bir istisna kılıyor. O, hem Venüs hem de Afrodit olarak hayal edilebilir.

« Olan, gerçekle gerçek olmayanın bir gün birbirlerinden kopmasıydı ve onlar gerçek olan tarafta kalmışlardı.
Arılar, gerçekti... Ağaçlar gerçekti... Aile, gerçek değildi, kurguydu. Arzular, onlar da gerçek değildi. Aile, arzuların kontrolü için kurulmuş bir yapıydı. »