İstanbul’un zevk dünyasında hava durumunun önemi, ucuz olduğu için rağbet gören zevksiz maskaralıklar ve çirkin manzaralar eşliğinde dönemin atmosferine açılan kapı kapanıyor…

1896’da hararetli bir İstanbul yazı… Ahmed İhsan, önce bizi kentin sıcağı içerisine sürükler, sonra da Tepebaşı Bahçesi’nde tatlı bir akşam serinliğiyle ferahlatır.

« Trenin hareketiyle beraber yazarın bakışları, vagon penceresinden dışarıya doğru manzaralara kayar. [...] Bu yeni ulaşım araçları belli ki kentliler için tekinsiz bir ortam yaratır. »

Bir düğmeye basınca tüm problemlerin çözüldüğü bir fabrika hayaline bürünen ev ve evin makineleşmeyle birlikte değişen ücreti üzerine.

1893 Şikago sergisi açılışında kolajı andıran halk: Osmanlılar, Shriners cemaati mensupları ve askeri muzika ekibi ile Osmanlıların Amerika’dan nasıl göründüğü üzerine.

Kentte karşılaşmalar ve “değişe değişe gündelik hayat içerisinde kendisine yer bulan modernite deneyimlerinin yayılması için neredeyse elzem bir pratik olan temaşa eylemi” üzerine.

Ahmed İhsan’ın “Osmanlı Kibritleri: Küçükçekmece Fabrikasını Bir Ziyaret” başlıklı yazısı eşliğinde şamata kavramı üzerine.

Tepedelenlizade T.L. ve arkadaşının Bursa’dan Mihaliç’e uzanan velosiped deneyimi ile peşlerine takılan köpekler, jandarmalar ve tanıdıklar üzerine.

Sultanahmet Meydanı’ndaki Alman Çeşmesi’nin açılış töreni ve çeşmenin zaman içerisinde meydanda yarattığı dönüştürücü etki üzerine.

“[...] Silivri panayırı nasıl bir kalabalığı bütünleştirir? 1906 yılı panayırında neler yapılır? Ne alınır, ne satılır?” sorularıyla Ahmed İhsan’ın “Silivri Panayırı” başlıklı yazısının satır araları.

Büyükada kayık yarışlarından Küçükçekmece Gölü’nde ördek avına, “Aferin, bravo, hurara”lar eşliğinde Ahmed İhsan’ın ödül gibi geçen zamanları ve “ödül” kavramı üzerine.

“Bir süreliğine her zaman olduğundan başka türlü vakit geçirmeyi gerektiren” oynamak ve oyalanmak eylemleriyle oyun kavramı üzerine.

Büyük Paris teleskobu ile çekilen Ay, taklit olmayan bir şehir numunesi ve numune şehrin reçetesiyle Torino ve Paris dünya sergileri...

Paris muhabiri hayalperest Agah Hüseyin’in balonla seyahati, bulutlar arasından Paris’e bakış ve İstanbul’un ilk kuşbakışı fotografisi üzerine.

“Yeme içme pratiklerinin ötesinde gündelik hayatın her anında deneyimlenebilecek bir his” olarak lezzet. Zekâi Dede Efendi’den Beyoğlu’nda sahnelenen oyunlara...

Yüzyıl başındaki İstanbul kalabalığına Ahmed İhsan’ın gözünden flanörce bir bakış. İhsan “kalabalığı homojen bir yapı olarak algılamaz, içerisindeki tikel hikâyelerin peşine düşer”.

“Sağlıklı bir vücutta sağlıklı bir zihin” olacağı inancı, insanı hastalıklardan koruyan jimnastik, beden eğitimiyle gelen kaslı erkek imgesi ve inşa edilen ideal beden estetiği üzerine.

Ahmed İhsan 303. sayıda Galatasaray’dan Direklerarası’na, kentte dikkatini çeken ilanlar hakkında yazar. Metni, kamussallığın üretimi üzerine düşünmeye imkân verir.

Ahmed İhsan için kentsel mekânın düzenlenişinde hayati önem taşıyan ıslah kavramı, intizam, Kalender, “mazkara tiyatrolar”, Tarabya’daki Summer Palace ve vapurlar üzerine.

11 Aralık 1896 Cuma günü Sponeck Birahanesi’nde gerçekleşen İstanbul’daki ilk film gösterimine ilişkin Ahmed İhsan’ın aktardıkları ve derginin hareket temsillerine ilgisi üzerine.

Yaza denk düşen ramazanlar İstanbul’a bir sihirli değnek değmişçesine geceyi canlandırır. 1913 yılının bir yaz gecesi Direklerarası’na yapılan yolculuk ise hayal kırıklığı yaratır.

“Devrimin Sobası”, “Kamusal Terapi Araçları”, “Nokta Bulutu” ve “Empatik Toplum Haritası” üzerine.

Edison’un ses kaydetmeye yarayan
icadı fonograf, 1890’lara gelindiğinde İstanbul’da sahneye çıkar ve fonografa dikkat kesilenlerin “aralarındaki
iletişim kaybolur”.

1850’lerin yeni fotoğraf makineleriyle pozlama süreleri bir saniye ve altına iner. Servet-i Fünûn “enstantane
resim yapan fotoğraf heveskârları” için bir yarışma açar.

7 Eylül 1907 tarihinde İstanbul’da gerçekleşen ve Ahmed İhsan’ın okurlara “bir doğa olayının filmini izlemiş gibi” aktardığı, “daha önce görülmemiş” türden bir lodos fırtınası üzerine.

İstanbul sıcağında bir yaz günü Ahmed İhsan’ın büyük bir bostana benzettiği Fenerbahçe ve çayır olarak tarif ettiği Kuşdili’ne yapılan bir gezinti ve “gazeteciliğin enstrümanları” üzerine.

İnşaatı yeni bitmiş Haydarpaşa– Eskişehir demiryolu hattında “gözleri önünden geçen sahnelere merakla bakan ama o sahneye müdahale etmeyen” Ahmed İhsan’la bir cevelan.

Kar, çamur, yağmur demeden kışın en soğuk günlerinde bile tertip edilen balolar, 19. yüzyılın sonunda Beyoğlu
ve Ahmed İhsan ile Mahmud Sadık’ın
bir gecede deneyimledikleri üzerine.

“Bedenler gibi bir yandan kentsel mekânlar da ameliyâta sokularak, kesme, biçme ve düzenleme eylemine maruz bırakılır.” Haydarpaşa rıhtımında kavramsal bir gezinti.

Galata Köprüsü’nün lineer bir hat üzerine sıkıştırdığı, hem fikirsel
hem de deneyimsel ‘manzara’ üzerine tartışmak İstanbul ‘manzara’sının algılanışı hakkındaki söylemleri de
açığa çıkarıyor.

Hangarın büyük ve ‘boş’ hacmi, bir yandan dehşetli bir tekinsizlik, diğer yandan büyüleyici ve çekici bir atmosfer üretebiliyor. Mekânın potansiyelini farklı biçimlerde kullanarak farklı sözler söyleyen projeler üzerine.

Üç farklı hissi içeren bir söküm yardımıyla, bazen daha çok filme, bazen daha çok kitaba ve bazen de filmdeki şarkılara dair parçalı bir okuma.