« Deneysel film, biçimci film demek değildir. Hiçbir zaman da olmamıştır. Film formunu radikalize etmek, onu içerikten azade kılmak anlamına gelmez. Yalnızca yeni içerikler için yeni formlar üretildiği anlamına gelir. »

« En muhafazakâr yönetim bile tasarımla tanıştığında amansız bir devrimciye dönüşür, tasarılarını kendinden öncekiyle bağları koparıp atmak için geliştirir. »

« Özünde herkes Berlin’in fakir ama seksi hâlinden keyif almıyor. Oysa bu kente dair beni en çok heyecanlandıran şey insanları eşitlemesi, sosyalleşirken neredeyse sınıfsızlaşması, tabana yayılmış dayanışma kültürü. »

Ahmed İhsan 303. sayıda Galatasaray’dan Direklerarası’na, kentte dikkatini çeken ilanlar hakkında yazar. Metni, kamussallığın üretimi üzerine düşünmeye imkân verir.

İnsan-insan, insan-hayvan ve
mekân-insan ikilikleri, figür-zemin ikiliğine benzer şekilde değerlendirildiğinde, insan algısı ve çıkarımları üzerine neler söylenebilir?

Doğal yollarla elde edilen pigmentler, aşı boyası ve doğal olmayan boyaların sağlığa etkileri üzerine.

« Çizgisel gelişme anlayışına angaje olmayan, tüketim odaklı bir ilerlemenin nihai amaç olarak görülmediği
bir tasarım uğraşı mümkün müdür? »

« Ben hem yasayı işleme sokanların
[…] hem de yasadışının […] kendini
var ettiği bir kesişim alanı gibiyim.
Bu kesişim alanında yasadışı kimlikler
ve bazen yasal olanlar kendini gizler. »

Can Ünen’le herkesin kullanımına açık coğrafi veri üreten Yer Çizenler üzerine.

« Işıltılı görüntülerin arkasındaki
basit formları keşfedelim hadi. »

Ramazan demenin eğlence demek olduğu günlerde, gündüz oruç tutulur gece doyasıya eğlenilirdi. Dönemin öne çıkan müziği kantonun süperstarı
(ve belki de mucidi) Peruz “güzel,
hem de çok güzel bir kadındı.”

« Fotoğraflar eğilip bükülüp yeni görüntülere dönüşüyor. Suratlara genelde çok zalim davranılıyor. Daha ifadeli oldukları, başkalarından çok konuştukları için mi? Yoksa saklıyorlar mı bu insanları? Peki onlar kim? »

« Herkesten hesap soruyor. […]
Akıl edebildiği her şeyin çok hızlı gerçekleşmesini istiyor. Hayatın akışı ona fazlasıyla yavaş geliyor, herkesin tembel olduğunu düşünüyor, kimseye güvenmiyor. O olmasa hiçbir işin yürümeyeceğinden emin. »

Bilgi çağında bir yandan kutsallaştırılan bilgi diğer yandan değersizleştiriliyor mu? Hangi bilgi değerli? Tüketim çağında insanların bilgiye yaklaşımı nasıl? Cahil ve ilkel diye adlandırılan insanlar gerçekten öyleler mi?

« Oyun oynarken alternatif bir
gerçeklik aramıyoruz, kendi adımıza anlamlandırabildiğimiz bir tecrübenin peşindeyiz. Önümüze koyulan veya içine sokulduğumuz şey ne kadar gerçeğe yakın olursa olsun […] bir ruh hâlinin peşindeyiz daha çok. »

Pencere aracılığıyla kurulan bağlantılar, ötekiyle karşılaşma anlarındaki gerilim ve gözetleme eylemine sinemacıların perspektifinden bir bakış.

Altıntaş’ın Ankara’da gerçekleşen
1987 tarihli kişisel sergisi için tasarladığı afiş üzerine.

Yetenek denen şeye fazlasıyla kafayı takmış dokuz yaşında bir çocuk. Maçlara giriş bileti olarak kullanabileceği tek şey, annesinin verdiği parayla kırtasiyeden aldığı top. Annesi oğlunun dışlanmasından nefret ediyor. Çocuk da Hagi’den.

İstanbul Üniversitesi Botanik Enstitüsü, Alfred Heilbronn Botanik Bahçesi ve bitkilerin burada kurduğu yaşantıyı merkezine alan “Unutma Bahçesi” projesinin çıktılarının ve kolektif üretim sürecinin izleyiciye paylaşıldığı bir durak olarak kurgulanan sergi Depo’da.

« Biriyle çok vakit geçirdiğimde
yalnız kalmak istemem üç günü bulabiliyor. Daha erken olursa daha iyi, daha geç olursa dönüşü olmayabilen
bir yabanilik. / Engin benim bildiğim kadarıyla 14 saat çişini tutabiliyor. »

« Gözün hareketli görüntüyü
görmeden evvel taradığı söylenebilir. Görmek ise seçmektir. İzlenime dayalı bir odaktır. Aslen her film belirli bir kısıklıkta, göz kısıklığında izlenir. »

« Her müzisyen hırsızdır, çalar ve
çaldığı için müzik üretimi durmaz, aksine devam eder. Müzik çalınmak ister ve çalındığında yok olmaz, çünkü
hem çalındığında [play] hem de çalındığında [steal] var olabilir müzik. »