Fotoğraf makinesi karşısında hangi pozda daha iyi göründüğünü öğrenen insan, fotoğraflarının günün birinde alınıp satılabileceğini düşünse acaba farklı davranır mıydı?

Göçmenlerin hem yaşadıkları ülkede hem de ayrıldıkları ülkeyi ziyaretlerinde çektiği fotoğraflar, onların her iki ülkedeki mekânlara bakışını
ve insan-mekân etkileşimini nasıl belirliyor? Bu ilişki ‘yeniden üretim’lere mi yoksa ‘yeni üretim’lere mi açık?