Sanat eserinin ontolojik serüveni üzerine bir deneme.

Dünün avangardı sinemayı tanımlayan gerçeklik etkisinin ortadan kaldırılması ve gerçekliği direkt bozguna uğratmaya dayalıydı, bugünün avangardı ise sinema vasıtasıyla bir gerçeklik fazlası yaratma ve gerçekliği bütünselleştirmeye dayalı.

« sadece ağaç dikerek doğa dostu olduğumuzu düşünüyoruz ya. oysa
taş da doğanın bir parçası, su da, böğrümüze oturmuş kayalar da.
kayanın da, taşın da dostu olmalıyız. »

Türkiye’de görülen konuşan binalar olgusu belirli iktidar türlerinin sonucu olarak biçimleniyor. Nasıl ortaya çıkarsa çıksın, anlam denetimi belirli bazı örüntüler hâlinde tezahür ediyor.

Pliny’nin çocukluk arkadaşına iki villasını anlattığı mektup ve mektubun üretken yanlış okumaları, tam da bu günlerde “ev mekânını yazarın gölgesi üstümüze düşmeden okuma zamanı” olduğunu düşündürüyor.

« Günümüz tüketim nesnesinin en büyük başarısı kendi üretim sürecine dair bilgiyi tüketiciden esirgemesidir. Herhangi bir nesneyi, tüketim ürünü kimliğine sokan şey endüstriyel üretim sistemine mahsus bir silme işlemidir. »

Watchmen’le çizgi roman tarihinin
yönünü değiştiren Alan Moore,
Moby-Dickvari bir yoğunluğun peşinde,
çizgi romanın geleneksel kalıplarıyla
hesaplaşırken, süper kahramanı
yapısökümüne uğratıyor.