Hiç kimse mutlak iyi veya kötü değil. Olaylar ilerledikçe dünyalar, geçmişler ve amaçlar birbirine giriyor ve içinden çıkılmaz bir hâle geliyor. Epey punk bir çizgi roman! Her an her şey olabiliyor. Herkes ayrı bir cins. Hayashida’nın çizim üslubu da anlatıya paralel.

« [T]arihi analitik ve detaylı okumak gerekiyor. Bunun için bizi zorlayan da dezenformasyon ve hatta mizenformasyon. Yani bilinçli ya da bilinçsiz bir şekilde internet ve
sosyal mecra zemininde hakikati değiştirmeye çalışmak. »

Yılmaz Güney’inki devrimci ajitasyondan ziyade gündelik hayatın çelişkilerini gün yüzüne çıkarmaya odaklı, söylemiyle değil imgesiyle politik bir sinema.

« Tek bir işte mutsuz olan kişi mutlu olabileceği bir başka iş bulmak için kafa patlatmaya eğilimliyken, otuz kırk işte mutsuz olan kişinin bambaşka bir alternatif bulması gerekiyor. »

« Kovan anılarımı tetikliyor, bir kabuk sunuyor ve beni bir düşe davet ediyordu. O kadar güçlü bir atmosferi vardı ki tüm mahalleye yayılıyordu. »

Wes Craven’ın A Nightmare on Elm Street’i gerçeklik ile rüya arasındaki sınırı ortadan kaldıran, gerçekliği rüyanın tekeline sokan bir film.

« Cinayet her zaman bir suç. Peki, neden öldürmek güçlüler tarafından uygulandığında uygarlık tapınağının sütunlarından biri hâline gelsin? »

“Judith Hermann’ın diğer kitaplarıyla beraber okunması gereken, hatta daha öncekileri tekrar okuma isteği uyandıran” kitabı üzerine.

« Anlıyorum ki sadece kelimeler değil duyguları taşıyan, bizim o kelimeleri ne biçimde, nasıl öğrendiğimiz de duygularımızı, hatta belki kişiliğimizi belirliyor. »

« Zıvanayı parkelerde ahşap çıkıntının girdiği girinti diye biliriz. Parke bu girintiden kurtulunca yerinden oynar, domino etkisiyle diğer parkeleri de yerinden oynatır, bütün döşeme oynak zemin hâline geliverir. »

Zeynep Demirhan’ın Anlık Telaşın Anatomisi adlı sergisi, mekânsal ve kimyasal süreçleri iç içe geçiren, çoklu döngüler oluşturan bir sergi.

“Yolculuk”, “hikâye anlatıcılığı”, “kültürel miras”, “keşif”, “sezgisel temsil” ve mood board benzeri kavramlar etrafında şekillenen atölye üzerine.

« Mimarlık dünyasına yeniden giriş yapmaya çalışıyorum. Aşağılardan,
su diplerinden, gemi batıklarından. »

Sinemanın kurgu olduğu düşüncesi onun bir gösteri olduğu düşüncesiyle koşut. Oysaki sinema kurgusuz da var ve bu hâliyle bir gösteriden çok bir tanıklık. Biraz da dünyaya tanık olmamızı sağlayan dolaysız bir imge sinema.

« Ne yapayım, kalemi mi kırayım? İnanmadığım safların bayrak taşıyıcılığına mı meyledeyim.
Ne yapayım, söyle? »

David Lynch’in sineması rüya ile kâbus arasındaki ayrımı bulanıklaştıran ve bu bulanıklığın meskeni ve sağlayıcısı olarak Amerika’yı atayan bir sinema. Blue Velvet ise bu sinemanın parçaları içinden en Amerikalı olanı.

İlhan Usmanbaş hakkında yapılan belgesel film Modernist: Usmanbaş’a, beklenmedik hastane ziyaretlerine, İlhan Mimaroğlu’nun 8mm filmlerine ve Mimaroğlu Remix Project’e dair.

Abel Ferrara’nın 1998 yapımı kült filmi New Rose Hotel, ünlü bilimkurgu yazarı William Gibson’ın aynı adlı kısa öyküsünden uyarlanan, az bilinen bir cyberpunk şaheseri. Ferrara’nın The Addiction’la birlikte en deneysel işi.

Motorcu filmi ile istismar filmi kırması, nevi şahsına münhasır bir film üstüne.

« Şimdi düşünüyorum da hayatı boyunca çalışmak isteyen babaannem için mutfak, insanlara açılan bir kapıydı. Yemekler aracılığıyla şekillendirirdi akrabalıklarını, arkadaşlıklarını, komşuluklarını o… »

« Sahnede sanki yaşamak için [...] doğal bir biçimde müzik icra etmekten ziyade, bir anda herkesin ortasında kalakalmış ve artık müziğini paylaşmaktan başka çaresi kalmayan birisi gibi şarkı söylüyor. »