« Koridorun kaldırılmış halıları, boş portmanto, koltuk örtüsüz salon koltukları, dağınık mutfak tezgâhı… Bunların hepsi babaannemin artık o evde yaşamadığına dair izlerdi.
Ama evin kokusu onun varlığını hâlâ
çok güçlü kılıyordu. »

Yarışmanın zihinsel sağlık, toplumsal cinsiyet ve sınıf dinamiklerine ilişkin anlattıkları ve sosyal medya üzerine.

Pek çok altkültür hareketinin beşiği olan Ankara’da altkültürün yeni soluklarının izinde Roll dergisinden Yermekân’a uzanan bir keşif yolculuğu.

« [K]ışın toprak bazen kaskatı ve donuk ama içindeki tohumlar hâlâ canlı. Hatta bazı tohumlar için kışın soğuğunda toprakta beklemek, baharda daha hızlı filizlenip daha bol meyve ve çiçek verebilmeleri için gerekli… »

6. Mardin Bienali’nde görücüye çıkan ve içine doğduğu toplumu eleştiren bir Ulay videosu, Mardin’de olan bitenleri göz ardı etmenin vasıtası olabilir mi?

“Dünyada en iyi Shakespeare oynanabilen” sahne, kadınların
kraliçe olabilip sahneye çıkamadıkları yıllar, pantolar ve Royal Shakespeare Company’nin ucuz biletli deneysel oyunlar sahneye koyduğu öteki
yer üzerine.

Esra Özdoğan’ın Çağla Özbek’in küratörlüğünde vücut bulan sergisi Makinedeki Hayalet, fotoğrafı gerçekçi değil gerçeküstü sahneler kurmak için işe koşan, resim ile sinemanın fotoğraf üstünden kesişip kavuştuğu bir sergi.

Elin hükmünden feragat etmek, sanatsal/zanaatsal çıktı ile onun yaratıcısı arasındaki dolaysız ilişkinin kopması ve bilinen anlamıyla sanatın ortadan kalkma olasılığı üzerine.

Richard Linklater’ın 2006 yapımı rotoskop tekniğiyle üretilmiş kült animasyon filmi A Scanner Darkly, uyuşturucu hakkında olduğu kadar uyuşturucu etkisi de yaratan, içeriğini ifadesi hâline getiren bir yapım.

« Her günahınız biliniyor. [...] Buna rağmen nasıl utanç duyabiliyorsunuz veya kaybedeceğiniz çok önemli şeyler olduğunu düşünüyorsunuz? Kaybetmiş durumdasınız zaten. »

Hata bir öngörüsüzlük müdür? Özgüven bir tür hata yapma ehliyeti midir?

« Tasvirin kutsiyetini yaralayan
dünyevi elle kutsal yasağı onaran
sahte şefaat aynı yasanın dayattığı kefaretle bağlı… »

Çağdaş sanat yorumun ve öznelliğin kıskacından kurtulup nesnel bir dünya anlayışı sağlayabilir mi? Anlamı ve varlığı deneyimde yatmayan bir sanat yapım şekli de mümkün olabilir mi?

Arzu zamansaldır, kurmacadır ve başlangıcına dair göstergeler de yoktur; erotik arzunun alanları vardır ve başlangıcı her daim failsizdir. Düşünülenin aksine sonsuz değil bilhassa sonludur.

Petra Cortright’ın webcam videoları deneyselliği ciddiyetsizlikte bulan, matrak olan ile deneysel olan arasında mekik dokuyan olağandışı videolar.

“[A]rşivin varlığı kadar erişilebilirliği de önemli.” Kent hafızasını kaybetmemek konusunda araştırmacıların, kurumların ve yerel yönetimlerin sorumlulukları üzerine…

Burak Kabadayı’nın “Çölde Olduğunu Söylemenin Anlamı Yok” başlıklı kişisel sergisinin merkezindeki çöl mefhumuyla “felsefi bir didişme” girişimi.

« Neyse ki rüya görmek fal baktırmak gibi değil. Orada gelecek diye bir zaman yok. Orada zaman yok. Gelecek yok. »

Sanatın ölümünü yeni ve insan olmayan bir sanatçı tipinin doğumuyla müjdeleyen, bugün dün olduğundan daha da geçerli olan, tamamen bu yüzyıla adanmış bir sanat manifestosu.

Fransız mutfağının zengin tatlarına rağmen halkının ince fiziğe sahip olmasının perde arkası! Meyveler, tatlılar ve bazı reçeteler…

« ‹ Siyasetin güzeli nedir? › diyeceksiniz. Daha önce anlattım oysaki bu dergide. Örnekleri gani gani artırmak mümkün. Gezi, vicdani ret hareketi, ekolojik hareket akla ilk gelen örnekler. Çünkü bunların hepsi, bugünden bakınca bile birer siyaset konçertosu. »

« Elini ceketinin cebine sokuyor,
kâğıt parçasına sıkı sıkıya sarılıyor,
hiç bırakmıyor. Yoksa unutabiliyor.
Ne almak için yola çıktığını, bunu bir yere not ettiğini, notu nereye koyduğunu, hepsini unutabiliyor. »