Dünyanın kültür sanat başkentlerinden biri olan, birçoğunun hayallerini süsleyen ama bir o kadar da klişelerle dolup taşmış bir şehir üzerine yirmi yılı aşkın bir süreyi kapsayan deneyimlerin bir muhasebesi. Bir Paris vakayinamesi.

« Sanatın en incelmiş, en zarif noktası etik. Bilgi, güzellik gibi kavramlar yeterli değil iyi bir sanat eseri için. Onu en yüce kıymet noktasına vardıracak şey etik. Bunu arıyorum, bende bu eksik. »

Verili sistemi değiştirmeye değil onu sürdürmeye yönelik bir çağrıya dönüştü sanat. Kuraklaştı ve konformistleşti.

Rusya-Ukrayna savaşı sırasında ve sonrasında kullanılan Telegram, siber mekân ile fiziksel mekânı kaynaştıran ve savaşa dair alternatif bilgi sağlayarak savaşın seyrini değiştiren bir mecra.

« Claus ve Lucas […] Belki de savaşı yaşayan herkes gibi, totaliter rejimlerin rüyasını gerçekleştiriyor, bireyselliklerinden, özne konumlarından sıyrılıp birer klon oluyorlar. »

Sokaklarda gördüğümüz, ekleyerek değil çıkartarak gerçekleştirilen kolajın, dekolajın kamusal bir ifadesi olan yırtık pırtık posterler ile wabi-sabi felsefesi arasında ne tür bir bağlantı olabilir?

Christopher Nolan’ın Kara Şövalye Üçlemesi’nin en zayıf halkası olarak nitelendirilebilecek olan, ideolojik indirgemeler ve önyargılarla bezeli 2012 yapımı The Dark Knight Rises üzerine.

« Burada hiçbir şey kaybolmuyor,
hiçbir şey yok olmuyor, sadece
yer değiştiriyor. »

« Şerife dizisiyle kurulan anlam, hâkim hegemonya diliyle özdeşleşmenin reddi tavrının da ötesine geçer … »

Şiddetin politikasını şiddeti göstererek değil duyurarak yapan bir film The Zone of Interest. Şiddeti sessel hâle getirmek suretiyle yoğunlaştıran müstesna bir iş.

Körfez Savaşı sonrası tutuşturulan petrol kuyularını estetize eden, yönetmenliğini Werner Herzog’un üstlendiği Lessons of Darkness ile yokoluşun eşiğindeki bir orkide türü arasında ne cins bir bağlantı olabilir?

İçimiz Boşluğu Hatırlasın sergisinin odaklandığı renk ve sergide yer alan işler üzerine.

Ulrich Seidl’ın üçlemesinin üçüncü ve son ayağı Paradise: Hope, olduğu hâliyle çevresine uyumlanamayan bir bedenin etrafındakilerle paylaşmış olduğu yalnızlığın derinliklerini görünür kılar.

« Tavşan diğer bütün gelenlerden farklı bir şey yaptı. Ne tavsiye verip harekete geçmem için ısrar etti ne de beni bulunduğum duygudan çıkarmaya çalıştı. Sadece sessizliğimi dinledi. […] Ben büyük uğraşlarla yaptığım kulemin kargalar tarafından yıkılışını izledim. »

Brecht’in epik tiyatrosunun özünden ayrı düşünülemeyecek biçimselliği ve Netflix dizisi Kuvvetli Bir Alkış’ın, belki de “son dönemin en Brechtyen işi” olması üzerine.

Müzeler ve galeriler devasa şirketlerin ve holdinglerin toplumdan gasp ettiği artı-değeri kendilerine simgesel değer olarak döndürdüğü mekânlara dönüştü. Sanat araçsallaştı ve sömürgeleştirildi.

« [E]vhamların bize kendimizle ilgili anlatmak istediği bir şeyler var gibi. Ama aynı zamanda peşlerinde sürüklenmek [...] bazen de evham sahibinin farkında olmadığı bir konfor alanına neden oluyor olabilir. »

« Coğrafya en esaslı mimarlık belirleyicisi. Bizim burada evler ufak. Kutu kutu, küçük odalar yan yana yapılmış; soğuğu kesmek önemli çünkü. Arkada mutlaka bahçe var.
Zaman içinde evler bahçeye doğru eklenerek büyütülmüş. »

Billie Eilish’in René Descartes’ın felsefesine anıştırmada bulunarak benlik sunumu, çoklu benlikler, fazla düşünüldüğünden düşünemez hâle gelmiş beden ve benzeri temaları ele aldığı Therefore I Am klibi üzerine.

Savaşın imgesi giderek gözden yitiyor, onun yerini alan ise imgelerin savaşı.

« İnişli çıkışlı yaşamı, kayıpları,
hesapsız yatırım ve harcamalarıyla anılsa da Rembrandt belli ki yaşamdan
‹ yaşarken › keyif almayı da
bilmiş bir deha. »

« Su damlacıkları, kum tanecikleri, okyanuslar ve çöller, sırılsıklam ile kupkuru olan kendi aralarında ve kendilerince bağlantılar kurar vaziyette. […] Sabit bir hudut değil, ince taneli, hareket hâlindeki kumlardan oluşan bir çizgi, puslu bir sınır ve bir çokluk. »

Herkes kendince deneyimlese de dünyayı ve hayatı daha geniş bir perspektiften görmeyi mümkün hâle getiren, ötekine duyulan hisleri yoğunlaştırma işlevi gören ve hayatın bir parçası olan bir deneyim üzerine.

İstanbul’da gerçekleşecek
Playwork Campference üzerine.

« [Ş]imşek çakıyor, mammatus bulutları şehri bir an görünmez kılıyor, sonra güneş açıyor, lodos yağmur yerine şehirden getirdiği çöpleri adanın müsilajlı kıyılarına usulca bırakıyordu. »