« [K]açak yapıların davul zurnayla affedildiği, sevinçle kutlandığı bir ülke burası. Trafik kurallarına uyarsan, vergini ödersen, kaçak yapı yapmazsan enayisin. Ama cezasız, bedelsiz birlikte yaşam olamıyor. Medeniyet, kendisiyle yüzleşip hesaplaşabilenleri seviyor. »

« Halka rağmen halk için bir devrim yapmak gayesinde değilseniz, toplumun alışageldiği hakları sarsmak için adım adım ilerlemek gerektiği aşikâr. Tuvalet ve soyunma odası ise bu stratejinin ilk adımı olmak için riskli bir alan, bu açık. »

« Babanın ailesini ziyarete gittikleri ilk başka şehir. Babanın elini tutuyor, yürümeye devam ediyorlar. Arada anne gelip başını okşuyor, babayı yanağından öpüyor. Halayla beraber arkadan gelmeye devam ediyorlar. Yürürken kafasını kaldırıp babaya bakıyor… »

« Kendini kötü hissedenlere ‹ Sen ne yapsan sorunların çözülemez, olay sistemle alakalı › demek yapıcı bir yaklaşım olmaz. Ama öyleyse sistemden hiç mi söz etmeyelim? »

Koku iyi veya kötü değildir; kokudur, yalnızca koku. Bütünlüklüdür; tek ve kapsayıcıdır. Estetikle sınırlı bir olgu da değildir ve hiç olmamıştır. Sadece diğer duysal alışkanlıklarımıza kıyasla çok daha atıl bir kullanıma sahiptir.

« ‹ Bir gece geç saatlerde Faiz şiirler okurken Beyrut’un pis bir restoranında oturduk. Bir süre sonra Faiz ve İkbal benim için şiir dizeleri çevirmeye başladılar ama gece ilerledikçe bunun pek bir önemi olmadı. › »

Tasavvufun kafa karıştıran yanı,
Mimar Sinan’ın yapıları, alakasız görünen bilgi zerreciklerini bir araya getiren, bütünleştiren ve insanlar arasındaki önem hiyerarşisini silen bir tarih anlayışı üzerine.

« Bugünden geçmişe bakmak daima daha kolay, tehlikesiz gibi ama muhakkak uzun ve değişken hatlı,
yarı-kurgu bir serüven hâlinde seyredecektir. »

« Her filmik mekân, her ne kadar hareketselliği itibarıyla sonsuz şekilde varyasyonlanabilse de, belirli bir hareket toplamını içerir. […] O hâlde filmik mekân, ilksel hâlinde hareketin zamansallığını cisimleştiren uzamdır. »

« Tüm bunların benimle belki ilgisi var, belki de hiç yok. […] Ben de beni sadece senin tanıdığın kadar tanıyorum. »

« ‹ Yaptıklarına şiirsel diyorlar. Bence doğru. Şairlerin yaptığı da bu değil mi, dili yırtıp, koparıp, türetip ucube bir şey yapmak. Ama yaratmak. Mutlaka dokunmak › diyorum ona. Ahmet kabul etmiyor. »

Yağmur Özdemir’in Bekledim’i olağandışı bir tasarım nesnesi. Şeyleri aydınlıkta değil karanlıkta görüyor ve gösteriyor. Bir nevi fotografik bir gece görüşü sağlıyor. Bekledim’in dünyası, belli belirsiz nesnelerle dolu, flu bir dünya.

« Porsiyonu küçük, çok lezzetli bir yemeğe benziyor Ljubljana. Yavaş yavaş yiyip tadını çıkarmak istesem de oburluğuma yeniliyor üç ısırıkta indiriyorum mideme. »

Fotoğraf bir belirlenim olarak mekândan ayrılamaz, ama bir kurulum olarak perspektiften de ayrılamaz. Fotoğraf bir perspektif kalıbıdır; statik olduğu kadar analojik bir inşadır.

Yapay zekâ yardımıyla fotoğrafları renklendirmek ve eksik parçaları tamamlamada teknolojinin kullanımı üzerine.

« Yaklaşırken büyüyen, uzaklaşınca küçülen umutların ürünüydüm. Ortaçağdan kalmışçasına tekinsiz, onlarca metre yükseklikte bir kulenin
en üst katında olduğumu hatırladım tekrardan. »