Herkes İçin Mimarlık’ın onuncu yılına “oyun”la kurduğu oyuncu ilişkiler üzerinden bir bakış.

Bill Fontana’nın Sessiz Yankılar: Notre-Dame’ı bileşik bir nesnedir. Deneyimi, deneyimin kendisini koşullayan bir eserdir. Kuvve hâlindeki sesselliğin kuvveti, bu eserden duyumsanan şeydir.

« Tuhaf, büyüdükçe farklılaşmayı ne kadar çok istiyorsak, çocukken de o kadar kaçınıyoruz ondan. Belki bir tür güven ve aidiyet hissiyle kaçıyoruz farklılıklardan, bilmiyorum. »

Ses özneldir; duyusal ve varsayımsaldır. Reaktiftir; bağımlı, deneysel ve deneyimseldir. Kulağın hareketsellikten çekip çıkardığı ve iradeye sunduğu bir seçkidir. Müzik ise anlamsız ve tanımsızdır; metafizikseldir. Şeylerle ilişkilenmeden doğan sessellik müziktir.

« …daha güzel, daha dertsiz yaşamamız gerektiğine inanıyorum. Evimiz yeni olsun, dışarı çıkınca gördüklerimiz içimizi açsın. […] tarafsız düşünmem imkânsız. Burası 13 yaşımdan 20’lerime beni şekillendiren, büyüten şehir. »

« Birçok kez öldüğüm yer de kıyılarıydı doğduğum yerin. Her seferinde başka şekillerde öldüm ama hepsi de birbirinin aynıydı. Şiddet, tükürük, pis kokulu terler arasında, bacaklarımı ve kuyruğumu kıpırdatamaz hâlde. »

Kapitalizm bağlamında inanç, nesnesi edimselleşebilir olan hiperinançtır. Süptilasyon ise bu inancın nesnelerinin batıl inancın edimselleşmesi imkânsız nesnelerinden ayrılamadığı bir uğraktır. Kapitalizm, işte bu uğrağın adıdır.

Oda Projesi sanatçı kolektifinin 7. sayısını İstanbul Bienali vesilesiyle yayımladığı yarı kurgu yarı gerçek yayını Anne(x) gazetesinin kapak yazısıyla birlikte kurgulanan bir deneme. Annelik ve anne olma hâli üzerine...

Alet yapımında şempanzelerden bile başarılı olduğu anlaşılan karga, neredeyse hiçbir kültürde hayırla anılmıyor. Efsanelerden edebiyata yanında hep ölüm ve günah var. Sürekli hırsızlıkla da suçlanmasına rağmen pek çok markanın kimliğinde boy gösteriyor.

« Hayvanlar insanın hizmetinde değil; insani olanı bize daha kolay ya da etkileyici anlatmanın aracı da değiller. »

« Borç, böyle sonu olmayan bir durum. Borçlarını ödemek imkânsız gibi de görünse, hayatının en kolay işi bu. Kimsenin hiç kimsesi yok, böyle dokunuyoruz aslında birbirimize, diye düşünüyor. Herkes, bu nedenle sadece, birbirinin akrabası. »

Kadın ve kadının temsili söz konusu olduğunda “Feminist olduğum düşünülmesin, ama…” diye söze başlayanlar, feminizmle aralarına neden bir mesafe koymak isterler?

William Gibson’ın aynı adlı kitabından uyarlanan bilimkurgu dizisi The Peripheral internetin yankı odalarında pek duyulmadı, hatta eleştirmenlerin beğenisini de toplayabilmiş değil, ancak izleyiciler şimdilik memnun.

« İstanbul Bienali’nin tarihi yarımada kısmını ziyaret ettikten sonra bir miktar Tahtakale ve hanlar civarında dolaşmak bildiğimizi kanıtlıyor, İstanbul’un kendisi sanat bienali aslında. »

Dinleyiciyle bu sene buluşan Felicita albümünün vesilesiyle Gözen Atila’nın Anadol projesi üzerine.

« Henüz ortaya çıkmamış bir projeyi daha önce gördüğüne emindir sanki Zumthor, neredeyse bir déjà vu huzursuzluğuyla anılarının altını üstüne getirerek onu hatırlamaya çalışır. Hiçliğin tezahürüne adamıştır kendini. »

« Ortalık görülebilecek kadar aydınlandığında tek sıra hâlinde [...] düzleştirilmiş sigara paketleriyle kaplı yol boyunca kaçakçıları yokuş yukarı takip ettiler. »

Edebiyat çevrelerinde kutuplaşmaya
yol açan “roman”ın yazarı kitabı için “çalıntı şeylerden oluşan bir toplam,” ifadesini kullanıyor.

« Radyonun bir işlevi varsa, o da duyurabileceği kadar fazla sesi olanca gücüyle her tarafa duyurmaktır. […] Hâlihazırda duyduğu sesleri duymak isteyenin radyoyla hiçbir işi yoktur. Sağcı radyo diye bir şey olmaz. O yalnızca geniş çaplı bir megafondur. »

Moda tarihinin en etkili tasarımcılarından biri olan Schiaparelli’nin “moda ile sanat arasındaki sınırları bulanıklaştıran tasarımları bu iki alanın birbirinden ayrılamayacağının bir kanıtı.”