« ‹Kültürhane bana benziyor› dedi bizim zeytin ortağımız ‹Hep yeşil ve direngen. Zordu geçen sene biliyorum. Yılın üçte birinden fazlasında dostlarınız gelemez oldu; gördüm.› »

Şehirden ve insanından kopuk festivalin ulusal seçkisi, hikâyelerin “fazlaca erkek” olmasına karşın hayli iyiydi.

« [D]evir yeni icat çıkarmanın değil, büyük aktörlerin daha da büyümesinin devri. […] İyimserseniz bu iyiye delalet; devrime çeyrek var demek. Karamsarsanız, tekno-felaketin bir işareti bu; çöküşe çeyrek var demek. »

« Konuşulanları çok gereksiz buluyor.
Bu söylenenlerin hiçbiri şu anla ilgili değil. Doğru bile değiller, gerçek değiller. Bu uğultuya gerek olmadığını düşünüyor. Bunların hiçbiri hayata gözlerini kapatırken insanın gözünün önünden geçecek karelerden değil. »

« [Paul Scheerbart’ın m]imarlık üzerine yazdığı sayılı eser ve artık yerinde olmayan bir bina, geçen bunca zamana karşın hâlâ zihinleri meşgul eder ve mümkün kılınabilir ütopyalar adına ‹Acaba?› sorusunu sordurur. »

« [L]azer tabancalarla ‹temiz› bir şekilde savaşan bireylerin pazarlanması kafa derisini lime lime etmiş […] cinsiyetsiz bir varlığın insanlara grafik işkenceler uygulayarak gerçek hazza ulaşmalarını sağlamaya çalışmasına göre daha kolay. »

Isaac Asimov’un Foundation üçlemesinden uyarlanan dizi, kaynak kitaplardan farklılaştığı noktalarda tartışmalara yol açtı. En dikkat çeken değişiklik ise üç önemli karakterin erkek yerine kadın olarak canlandırılması.

“Deniz üzerinde bir gemi”ye benzetilen konumu, turist işgali altında bile
temiz sokakları, “kardeşin kardeşi kestiği” geçmişi ve surlarıyla öne çıkan eski adıyla Ragusa, dindar bir şehirmiş izlenimi veriyor.

« Yazlıkçılar, kendileri için kurulan [...] sahneye denizle kucaklaşmaktan bitap düştükleri her günün sonunda çıkar ve ürünlere tek tek, çok beğenecekleri bir şey aniden önlerinde belirebilirmiş gibi bakarak alışveriş ederler. »

« [Mesela] ağustosböceklerinden biri uyuyakalsaydı. Veya diyelim ki bir şey takıldı kafasına, öyle bir şey takıldı ki çiçeklerin açtığını ve kuruduğunu, yazın geldiğini ve hatta geçmek üzere olduğunu fark etmedi. »

Feminist idealler peşindeki yazarın, karakterlerine yansıttığı ikilemlere dair.

Masa yüzeyindeki bedensiz çizgiler, kesikler, kazımalar, lekeler, izler ve delikler binasız mimarlıkları andırır.

Olimpiyat oyunlarının maliyeti giderek artarken, yükü omuzlarında hissedenler sokağa taşıyor. Oyunların mali planlaması toplumsal fayda etrafında şekillendirilebilir mi?

Umut Azad Akkel’in Berlin’in en büyük boşluğu Tempelhofer Feld’de yer alan işi “The Path”, İstanbul’dan yola çıkan ve katılımcı oluşuyla da sanatçının tek müellif olma illüzyonunu kıran bir proje.

« [A]tmosfer deneyimi ortamdaki tekil öğelerdense burada yer alan tüm öğelerin ilişkisinden meydana gelir. »

Paris muhabiri hayalperest Agah Hüseyin’in balonla seyahati, bulutlar arasından Paris’e bakış ve İstanbul’un ilk kuşbakışı fotografisi üzerine.

« Foto-resimler ise mevcut bir fotoğrafın çoğunlukla kanvas üzerine resmedilmesidir. Ancak Richter, görüntünün bire bir benzetilmesinden özellikle imtina eder. Görüntüyü taklit etmek yerine, çevirir. »

Dünyayı karmaşık biçimlerin çelişik somutluğunda görüp bunu eleştiren ve yarattığı özgün görülerle farklı bir dünyanın hayalini kurabilen essay film’ler, diyalektik ile essay film’in ilişkisini yeniden kurmakla mümkün.

Birbirimize karşı etik olma, içinde var olduğumuz doğayı koruma ve benzeri toplumsal ve yaşamsal sorumlulukların ötesinde, şeylerle ilişkimizi yeniden icat edecek ve yaratacak politik bir alanın varlığı nasıl mümkün olabilir?

« Tanrısal Stalin figürünü kötülüklerinden iyiden iyiye arındıracak ideallerin yansıtıldığı, onca sakilliğine rağmen ışıltılı bir köken. »

« On dört adanın üstüne kurulmuş bu şehrin en güzel adası, eski şehir Gamla Stan’da turist oluyoruz önce. Burayı defalarca görmüş, dar sokaklarında onlarca kez yürümüş, rengârenk binalarına çok kez bakmışız. »

Cambazlardan çok vahşi hayvanlarla ilgi toplayan Kludsky Sirki, İzmir Fuarı’nda diğer eğlence yerlerini gölgede bırakmasına rağmen kentten zararla ayrılır. İstanbul da şans getirmez.

« Geceleri eve metroyla dönmeyi ve utanmadan keyfini çıkardığım Augenblick’leri özlediğimi hissediyorum. Özgüroğlu’nun birçok fotoğrafta yakaladığı bakışlara dalıyorum. Tarif etmesi güç bu anlarda fotoğraflanmış insanlar ne görüyorlar acaba? »