Semt kültür ve ekonomisinin parçası, sök-çıkar bir mimarlıkla kurulan pazarların, kaldırılarak “kültür merkezi”, “otopark” ve “semt pazar alanları” özelliklerinin hepsine sahip olduğu
iddia edilen beton israfı mekânlara taşınması üzerine.

« …o kadar karşı olmak ki, hiçbir safa ait olmamak, bağımsız deneyler yürütmek ve ne olup bittiğine bakmak, bir er olarak değil ama bir gerilla
olarak savaşmak… »

“İnsanlığın aldığı nefesi, üzerinde var olduğu gezegene şükranla iade edişinin” tarihinde önemli bir eşiğe ilişkin.

İkiz kardeşler Alex ve Marcus’un geçmişlerine ilişkin birlikte kaleme aldıkları hikâye sonrası, kardeşlerin peşine düşen yönetmen Ed Perkins’in onlarla yıllar süren çalışmasının ürünü belgesel üzerine.

« Bundan on yedi sene önce oynanmış ve büyük ihtimalle o an sahada olanlardan hiçbirinin faal spor hayatına devam etmediği bir mücadeleden
ne öğrenebiliriz? »

Her sene dünyanın dört bir yanından insanın akın akın geldiği, herkese
var olma şansı veren Berlin, iyice Türkiye’nin şehirlerinden biri gibi oldu. Duvarın ikiye böldüğü hayatlar, insanlar, ilişkiler bugün yok, ama bugün yeni duvarları var Berlin’in.

Martha Rosler’in “Semiotics of the Kitchen” adlı video işi ev kadını temsiline meydan okumak adına ‘devrediş ekonomisi’, ‘gizil/görünür alan’ ve ‘duygulanımsal emek’ kavramlarını nasıl bir araya getirir?

Melankoliklerin de zamanla büyük dertleri vardır. “Ancak onlar kendilerine dayanamayıp şimdiden kaçmak için geleceğe umut bağlamaz ya da
geçmişi özlemle ve tatlı bir hüzün eşliğinde anmazlar.”

« Tiyatro sahnesi ne boş bir ortamdan, ne nötr bir düzlemden, ne de Kartezyen bir uzaydan ibaret. Tiyatro sahnesi görünmez sayısız kuvvenin çarpıştığı aktif bir güç sahası. »

“İkili cinsiyet sistemine kısa devre yaptıran” türden mizahi zarafete sahip, moda ikonu bir drag queen ile
“barok zevkleri olan Türk maçosu”
genç bir tasarımcıyı buluşturan koleksiyon üzerine.

İnşası yarım bırakılmış Torre David’e yasal olmayan yollarla yerleşen
750 ailenin veya Grand Hotel’i işgal edenlerin müşterek karar mekanizmaları, bugünkü mekân üretme biçimleri için referans olabilir.

Müstakil Ressamlar ve Heykeltraşlar Birliği’nin dördüncü sergisi, 1931 yılında İstiklal Caddesi No. 310 adresinde açılıyor. O tarihte bu adreste hangi
yapı var? Yapıya ilişkin neler biliniyor? Sergi nasıl bir mekânda gerçekleşti?

Forever 21’ın iflasını açıklaması “kapitalizmin acımasızlığından usanan ve moda sektöründeki hakkaniyetsiz koşulların varlığından rahatsız” bir kesimi memnun etti. Hızlı modanın sonu nihayet geliyor mu? Sürdürülebilir modanın tek çaresi yavaş moda mı?

Todd Phillips’in yönettiği Joker,
Joker’in Batman’dan bağımsız bir şana kavuştuğunun kanıtı. Lübnan, Şili,
Hong Kong ve Irak’taki gösterilere bakılırsa film, toplumsal hareketlerin kalıcı sembolü hâline gelebilir.

« [T]arihte hiç bu kadar düşünce tarihine karşı nankör olmamıştık.
Bu kabahatimizi örtmek için de
Žižek’ler yarattık. Halbuki, yapmamız gereken Farabi’den Gazali’ye, Platon’dan Rawls’a fikri temellerimizi sağlamlaştırmaktı… »

« İnsan taşınırken daha çok eve odaklanıyordu, bunda haklıydı.
Bir semt seçimin varsa nadiren daha güzel bir sokak seçme çabasına girer insan, ev ve semt uygunsa sokağa pek aldırış etmezsin. Çünkü onun tabiriyle, sokaklar bir devlet örgüsüdür. »

2018 yılını skandallarla geçiren
İsveç Akademisi, 2019 yılında Avrupamerkezciliğinden kurtulacağını, seçimlerde saydamlık ve çeşitliliğin gözetileceğini açıkladıysa da ödül bir kez daha siyaset bataklığına gömüldü.

Bir ülkedeki oyuncu davranışlarını
bir başka ülkedekinden ayırmak mümkün mü? Türkiye’deki oyun kültürünü var eden, dönüştüren etkenler neler? Oyunların milliyetçi pratiklerle ilişkisi nasıl?

Sinan Tuncay’ın Utanma Benden’i
bir tür kâğıt bebek giydirme kitabı,
Ezgi Çiftci’nin Worksite’ı ise bir şantiye güncesi sayılabilir. İlki toplumsal cinsiyet normlarına, ikincisi inşaat sürecine bakan bu iki yayının ortak
bir yanı var.

Özenle ve titizlikle düzenlenmiş Baytop arşivi diğer kişisel arşivlere benzemiyor. Feza Günergun’un paylaştığı detaylı liste çalışılıyor. 1, 3, 19, 11, 74 ve 76 numaralı kutular açılıyor.

Yapılar ve kent parçalarının çoğu
filmin gereksinimleri doğrultusunda
set olarak inşa edilmiş Parazit,
farklı sınıflardan iki ailenin hikâyesini anlatırken, mekânsal elemanları incelikle ve ustalıkla kullanıyor.

Herkese yeni bir şans vermenin önemi; Bogotá’nın büyüsü, meyve-çiçek pazarları; Porteno’ların hüznü, sorgulayıcı hâlleri; korumasız gezen
bir başkan ve büyük badireler atlatmış bir şef üzerine.

« Düdük çalanlar gerçekleri göstermeyi amaçlarken, tam tersine, gerçeklerin bilgi bolluğu ve kirliliği içinde
kolayca boğulduğu bir post-truth çağında yaşıyoruz. »

Sempozyum: 22-23 Kasım 2019
Aynalıgeçit/Beyoğlu