« Bienaldeki bütün işler, bienalin tüm derdi, sorduğu, sordurduğu sorular, Miralles’in “Ines-table” işi etrafında dönüyor. Adeta bütün bienal Miralles’in 93 senesinde tasarladığı bu masayı anlamlandırmak için kurgulanmış gibi! »

Her gün hayatımızdan akan milyonlarca veri sonunda olacağına vardı. Dijital gürültünün son noktası: sahte haberler. Gerçek kaymasının travmaya yol açtığı bugünlerde problemin kaynağı
bu haberleri yapanlar değil, yayanlar.

« Çocukluk, böyle —sonradan düşününce komik gelen— acılarla doludur. Oysa acılarımıza sadık kalmak önemlidir. Sadece çocukken, acılar
o an çok gerçekken değil, büyüyünce de, hatta asıl büyüyünce. »

‘Akıllı’ ergen erkeklerin cinsiyetçiliği çoğunlukla özgürlükçü üniversite kampüslerinde beliriyor ve hoş görülüyor. Kadınların ezilmesi ise umursanmıyor. Bu tür cinsiyetçilikte teknoloji ve dijital kültür belirleyici.

J.K. Rowling Harry Potter’ı Edinburgh’da bir Old Town kafesinde —fillerle dolu Elephant House’da— yazmaya başlamış. Kapalı bir havada, bol filli bir mekânda, yağmurun vurduğu pencerenin kenarında yazmayı kim istemez?

2016 Venedik Mimarlık Bienali’nin ana sergisi derdini doğrudan malzeme ve mekânlarla anlatıyor. Kil, kum, beton, taş, boya, ahşap, toprak, kumaş, çamur, bitki, çöp, plastik, karyola demiri, inşaat artığı, maket, numune, bina parçası...

Köpeklerle beraber yok olmuş
bir kentsel gerçeklik, bir bellek.
Kentin peyzajında ve sosyal estetiği içerisinde köpeklerin olmayışı,
artık karşılaşmalara açık ve kendine özgü yaşamların kurulduğu akışkan
bir yapının reddi anlamına da geliyor.

« Biraz pişman olmuş bir hâli vardı, kendini biraz geveze gibi hissetmişti,
bir yazar biraz geveze olabilirdi [...]
Bulut olan bana, orman olan bana, gece olan bana baktım saatlerce, dedi, o da giderek gölge olan ve sonra karanlık olan ve sabah olan bana baktı durdu. »

Amerika’da doğmuş bir altkültür olan maker hareketinin Türkiye’deki geleceği, egemen kültürün etkenleri gözetilerek, tekil üretimden çok, ortaklaşa üretim üzerinden kurgulanabilir.

Popüler süper kahramanların çoğunu bünyesinde barındıran ve bugün
çizgi romanlardan dizilere, bilgisayar oyunlarından filmlere kadar pek çok kurmaca ürüne içerik sağlayan Marvel, son dönemde iki siyah kahramana sinematik evreninde özel yer ayırıyor.

Doların ulaşılmaz statüsü sayesinde, Amerika dünyaya verdiğinden daha fazlasını almayı becerebiliyor. Bu çıpayı çıkartıp bilinmeyen sulara yol almak mümkün mü? Şehir devletlerinden bu yana paranın kısa tarihine bakış.

Bir hava fotoğrafı bize ne söyler? Fotoğraftaki doku, boşluk ve doluluklar, yolların biçimlenişi, doğa ve gölgeler, bize fotoğraftaki yerleşim hakkında nasıl bilgiler, geçmiş ve bugünkü yaşamı hakkında ne gibi ipuçları verebilir?

Lovecraft’in evreni felsefi sorunsallarla etkileşim içerisinde üretilmiş, kendine has düşünsel altyapısı olan ayrıksı bir korku evreni. Mimarlıkla, yapılı çevreyle ve mekânla kurulan ilişkilerin altında yatan gariplikleri ön plana çıkarıyor.

Sistem karşısında direniş alanları olma potansiyeli taşıyan yaratıcı endüstriler, ironik bir şekilde, emeği neo-liberal projenin arzusuna göre dönüştürdüler.

On sekiz yaşında evden uzakta yenilen piyazın, bir mimarlık tarihi dersinin temelini oluşturma hikâyesi. Her yerde evdeki piyazı aramak ne anlama gelir?

Herkesin iyi ahlak timsali kesildiği
bir dönemin politik sıkıntılarına karşın kadın, görünen dünyada daha fazla var olabildiğinde, had bildirici felaketlerin de belirmesi pek şaşırtıcı değil.

John Berger’in Görme Biçimleri kitabı hem içeriği, hem de tasarımı nedeniyle görsel kültürle ilgilenen herkes için önemli. Kitabın gerek tasarımının gerekse ‘kapak gibi olmayan kapağının’, 1972 yılındaki ilk basımından bu yana uğradığı değişim, düşünmeye değer.

Türkiye’de savaş algısıyla gelişen resmi söylemi, toplumsal psikolojiyi ve siyasal dönüşümü, dönemin propaganda ürünlerinin görselliği üzerinden okumak.

Bir hastanede muazzam güzellikte
bir tablo. Hemen altında boş bir sedye. Karanlık bir havada yayımlanan bir albüm: Douglas Dare’in Aforger’ı. Kurgunun içindeki gerçeğin, gerçeğin içindeki kurguya dönüşmesine dair ve hayallerin her şeyi katlanılır kılmasına.

Anne olmak zor. İnsan çocuğuna ne öğretmeli? Kendi inandığı değerlerin kabul görmediği bir yere uyum sağlasın diye uğraşıp durmalı mı? Yoksa sıradanlaştırıcı ‘tek torna eğitimin’ getirdiği uyumu kabullenmeli mi?

Amerikan medyasının liberallerden
yana taraf tutmasının sonu, başkanlık seçimleriyle birlikte geldi. Geleceğe değil, günümüze ayna tutan Black Mirror dizisi özelinden, Trump sonrası hâl
ve gidişata dair genel bir bakış.

Bilge Friedlaender’ın Arter’de açılan “Sözcükler, Sayılar, Çizgiler” adlı sergisindeki işlerde formlar temsil etme yetilerinden sıyrılıp somutlaşıyor;
uzam kâğıtta ve kitapta plastikleşirken noktalar, çizgiler ve geometrik formlar, hacim kazanıp zarifçe dans ediyorlar.

Toplumsal güç dengelerinin insan vücudu üzerindeki kontrolü ile, bu kontrol üzerine verilen mücadeleye dair moda sektöründe tartışılan konular.

Bir apartman dairesinin verili prensiplerinin radikal bir şekilde yeniden düşünülmesi. Hejduk, insanı mekânı icat ederek yaşamaya zorlar.